یادداشت نویس شهری (سیتی سنتر اصفهان)

یادداشت نویس شهری (سیتی سنتر اصفهان)

در ۸ تیر | مجموعه علمی آموزشی | توسط | دیدگاه بدون دیدگاه

یادداشت نویس شهری (سیتی سنتر اصفهان)

مکعب جادویی

جدا از تمام زرق و برق ها، تبلیغات و تعریف و تمجیدهای دوستان و آشنایان، مساله ای که سخت من را درگیر خودش کرد و به فکر فرو برد، تاثیرات روانی دنیای غرب و به قول خودمان آن طرفی ها بود.تاثیرشان برروی سبک زندگی، طرز تفکر و حتی نیازهای مردم ما بخصوص جوانان.

به این فکر میکردم که با وجود این همه نقد و سخنرانی و تجربیات شکست خورده برای نقض دوره مدرن، تفکر مدرنیستی و اثرات بلندمدت آن روی مردم و اندیشمندان دنیا، چرا هنوز نتوانستیم از آن دل بکنیم، که هنوز خواستار چیزی هستیم بیگانه.

بیگانه از فرهنگ، سنت و میراث خودمان؛ به گمانم تصور می کنیم که اگر شبیه آن ها شویم،خوبیم یا حداقل بهتریم.

سیتی سنتر اصفهان

سیتی سنتر اصفهان

خسته از رویای ایفل و لادفانس و اینکه چرا ما هیچوقت تجربه دل کامپو و نقش جهان را ندیدیم، به یاد سیتی سنتر خودمان می‌افتم. ما هیچ وقت چیزی از آن وری ها کم نداشتیم و نداریم، که اگر به ساختن مکعب های بتنی و تزریق اتفاقات خوب (در نظر خودمان) به آن ها باشد تصور میکنم چند پله ای هم جلوتریم.

بوق و کرنا کردن اختلافات طبقاتی و ابتکارات نموزون چیزی است که این اواخر به بهترین نحو انجامش داده ایم.
فاصله گرفتن از هویت مان و لباس فرهنگ های دیگر را به تن کردن را خوب بلدیم. بدون اینکه در نظر بگیریم این لباس به تن مان می‌آید یا نه؟!

شاید همین که از نظر دیگران فوق العاده به نظر برسیم برای ما کافی است.
این بیگانگی از خود، پا از روح و تن مان فراتر گذاشته و در حال تسخیر شهرهایمان است. تکرار نشدن شاهکارهایی مثل چهارباغ و نقش جهان نشان از تغییر معیارهایمان دارد، تغییر دیدگاه و زیرپا گذاشتن هر آنچه که بوده‌ایم!
زیرپا گذاشتن هرآنچه بودیم و هستیم! چهارباغ و سی و سه پل‌مان، نزدیک به چهارصد سال تحسین و خاطره را نادیده گرفتیم و به سمتی رفتیم که نه باب میل خودمان است و نه برازنده تن‌مان. که زار میزند انگار….
سیتی سنتری که بیگانه با اسم و لفظش مرا به یاد متون لاتین دانشگاه می‌اندازد. تنها گوشه ای است از شاهکارهای بی نظیر معماری معاصرمان. پروژه ای عظیم در جنوب شهر اصفهان در 3 فاز که با زیر بنای ۵۶۰ هزار مترمربع بزرگ ترین مرکز خرید در ایران بشمار می‌آید. یکی از بهترین مکان‌ها برای اهالی مد و فشن، طرفداران محصولات خارجی و هر آن که میخواهد خاص و متفاوت باشد.
امروز با وجود تحقق تنها 20-30 درصد از آنچه مدنظر بوده است این مجموعه پاسخگوی نیازهای گوناگون افراد در سنین و با سلایق مختلف است. وجود مراکز خرید و برندهای معتبر جهانی، سالن های همایش، سینما، شهربازی سرپوشیده، رستوران ها و. . .همچنین دو طبقه پارکینگ مسقف از ویژگی های این مجموعه عظیم و پرهزینه بشمار می‌آید.

isfahan city center5

و اما شهروندانی که پیش از بازدید از این مجموعه انتظار محیطی سرسبز، سرزنده و منحصر بفرد را داشته اند، بطور شگفت آوری با یک مکعب بتنی جادویی روبرو شدند.اما من فکر میکنم که حق مردم این دیار فراتر از این حرفها بود. با وجود ویژگی های مثبت و طرفدارانی که چنین فضاهایی دارند، میتوانستیم این پروژه را به نحو دیگری، به گونه ای که تمدن و هویت‌مان را زیر سوال نبرد اجرا کنیم. قراردادهای میلیاردی و سرمایه گذاری اعراب هیچ وقت از عشق به چشم و ابروی ما نبوده و نیست و همیشه جای این سوال باقی است که هدف آنان از نفوذهای فرهنگی و از هم پاشیدن هویت و تمدن ما چیست؟ البته ناگفته نماند که خودمان هم کم مقصر نبوده ایم. آغوش باز کردیم تا هر آنچه میخواهیم برایمان به ارمغان بیاورند. عشق، هنر و خلاقیتمان را از دست دادیم و حالا منتظریم دیگران برایمان تصمیم بگیرند که چه می‌خواهیم، چه دوست داریم. همه و همه زندگی هایمان را از این رو به آن رو کرد بی آن که بخواهیم.این سبک زندگی کم کم به خانه‌هایمان راه پیدا کرد ولی انگار که وصله ما نیست، حالا هی بگویند خوب است و فلان است و خارجی، تهش دل هیچ کدام مان با سیتی سنتر و هایپر استار و… نیست.

هیچ کدام جای قدم زدن زیر چنارهای بلندبالای چهارباغ و لمس نسیم خنک زاینده رود روی پوست تن مان را نمی گیرد. فضایی که هرکس از بودن در آن لذت میبرد.نه که بگویم هر آنچه در گذشته بوده و به قدیم تعلق دارد خوب است ولی تغییرات بایستی اندک اندک صورت گیرند، آن هم در صورت نیاز.

آدم ها عوض میشوند و دنیا تغییر میکند اما زمان میبرد تا آدمی بفهمد چه خوب است و چه بد، چه چیز را بپذیرند و چه چیز را نه! باید تدبر کرد سپس تصمیم گرفت.

isfahan city center3

اینکه چرا ما از گذشته مان فاصله گرفتیم و تلاشی برای زنده نگه داشتن میراث گرانبهایمان نداریم را همه میدانند و هیچ کس هم نمی داند.

پروژه های ناموفق شهری یکی پس از دیگری را می توان از دستاوردهای این نگاه دانست. آن هم در دیاری که روزی نگین ایران زمین و خاورمیانه بوده، نصف جهانش خواندند جای تعجب نیست، همانطور که اشاره شد ورود فناوری و گسترش ارتباطات به هر سرزمینی، زمینه ایجاد تغییرات را فراهم میکند. مساله ای که امروزه اکثر شهرهای دنیا با آن روبرو هستند، شهر هوشمند، شهر الکترونیک، شهر جهانی و… همه اینها به مرور زمان مرزها را در می نوردند، سلایق و نیازهای مردم در هم آمیخته شده و شهرها هویت خود را از دست میدهند. انسان، انسان دیگر میشود.خوب یا بدش را نه من می‌دانم و نه هیچکس دیگر.
در نهایت باید گفت که درباره سیتی سنتر هر آنچه انجام شد گذشت و باز هم درسی شد برای مسئولین و تصمیم گیرندگان جامعه ما، تا پیش از هر تصمیمی تدبر و با اهل فن مشورت داشته باشند، جامعه را در اولویت قرار داده و مشارکت اجتماعی را سرلوحه کار خویش قرار دهند. باشد که از ادامه دادن به چنین اقداماتی دست برداشته و شاهد توسعه ای هم جهت با فرهنگ و تمدن ایران اسلامی مان باشیم.

شیوا شیخ فرشی دانشجوی ترم 6 مهندسی شهرسازی – دانشگاه هنر اصفهان.

FavoriteLoadingاضافه کردن به لیست علاقه مندی ها
FacebookTwitterGoogle+PinterestLinkedIn

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

« »

Scroll to top