بزرگراه اسکله در سان فرانسیسکو

بزرگراه اسکله در سان فرانسیسکو 25 سال پیش برداشته شد، ولی هیچکس دلش برای آن تنگ نشده است

در ۲۵ اسفند | مجموعه علمی آموزشی, مقالات | توسط | دیدگاه بدون دیدگاه

بزرگراه اسکله در سان فرانسیسکو 25 سال پیش برداشته شد، ولی هیچکس دلش برای آن تنگ نشده است

حذف آن افزایش قابل توجهی در ترافیک تولید نکرد، اما اتمام ساخت بلواری جدید در سطح، دارای اثرات چشمگیر و مثبت بود.

ادوارد کینان می‌نویسد “بیست و پنج سال پس از آنکه بزرگراه Embarcadero بر روی اسکله در سان فرانسیسکو خراب و نابود شد، ساختمان دوباره بازسازی شده‌ی Ferry شهر یک بازار مواد غذایی شلوغ و با ازدحام از گردشگران است”.

سال‌ها مطالعه– و حتی سال‌ها بیشتر بحث و مناظره- در مورد سرنوشت بخش شرقی بزرگراه گاردینر در هفته آینده به پایان خواهد رسید و شورای شهر در جلسه‌ی خود که در 10 جوئن شروع می‌شود و همزمان با اینکه بحث‌ها به اوج خود می‌رسد، تصمیم می‌گیرد چه کاری با بخش نمادین جاده انجام دهد. همچنان که استدلال‌ها به اوج خود می‌رسند، ادوارد کینان به گزینه‌ها، تجربه سایر شهرها و دیگر انتخاب‌های ممکن با هدف دستیابی به یک محله جدید در انتهای شرقی مرکز شهر می‌پردازد.

SAN FRANCISCO در کنار ساختمان تاریخی Ferry در بلوار Embarcadero در مسیر خلیج سان فرانسیسکو روزگار می‌گذراند، دیو اوسگوود زمانی که پدرش او را به عنوان یک پسر به اینجا آورد، این تصاویر را به یاد می‌آورد. روزی روزگاری، این مسیر، دومین ترمینال شلوغ ترانزیت مسافر در جهان و قطب شلوغ ناحیه‌ی اسکله بندری در کنار مرکز شهر بوده است. در آن زمان، تقریباً رها شده بود، اما پدرش می‌خواست او یک تور تاریخی را تجربه کند.

“آنجا خیلی خلوت و متروکه بود. یک پنجره کوچک باز در کنار ساختمان بود، که از آن برخی از کارمندان بسته حقوق خود و دیگر چیزها را دریافت می‌کردند. پدرم به او گفت که چرا او من را پایین بزرگراه آورده، و آن مرد فقط گفت: “او را جایی دیگر ببر، هیچ چیز دیگر در اینجا وجود ندارد” “.

چیزی که در دهه‌ی 1960 تغییر کرده بود این بود که، بزرگراه دو طبقه مرتفعی در طول جاده ساخته شده بود که (نقش) حمل و نقل مسافران اوکلند از طریق پل خلیج به مرکز شهر و محله چینی‌ها را ایفا می‌کرد. تا دهه‌ی 1970 همه چیز زیر یک بزرگراه قرار داشت، پیاده روهای بی استفاده در مجاور ساختمان‌های ناتمام و پارکینگ‌ها تقریباً به طور انحصاری در تصرف افراد بی خانمان بود.

 فقط یک ربع قرن پیش، یک بزرگراه دو طبقه موازی با ساختمان Ferry در سان فرانسیسکو عبور می‌کرد. پس از زلزله سال 1989،Embarcadero بلوار بزرگ اسکله شد.


فقط یک ربع قرن پیش، یک بزرگراه دو طبقه موازی با ساختمان Ferry در سان فرانسیسکو عبور می‌کرد. پس از زلزله سال 1989،Embarcadero بلوار بزرگ اسکله شد.

فقط یک ربع قرن پیش، یک بزرگراه دو طبقه موازی با ساختمان Ferry در سان فرانسیسکو عبور می‌کرد. پس از زلزله سال 1989،Embarcadero بلوار بزرگ اسکله شد.

از جایی که اکنون ایستاده‌ایم، امری مشکل است که آن صحنه را تصور کنیم.

امروز، ساختمان ترمیم شده‌ی Ferry بازاری شلوغ از مواد غذایی خانگی است، در تمام طول هفته با گردشگران، افراد پیاده و مردم برای صرف نهار و ملاقات‌های تجاری و نوشیدن قهوه فانتزی و لذت بردن از دیدن تپه در طول دریا، شلوغ و پرازدحام است. و خیابان Embarcadero یک خیابان بزرگ و مملو از درختان نخل و نواحی پارکی است. تراموای قدیمی (اتوبوس برقی) (که با رنگ خرمایی مایل به قرمز رنگ آمیزی شده و با آرم‌های زرد و سفید TTC) در سمت راست شش لاین ترافیک سواره و مسیرهای دوچرخه سواری سبز عبور و مرور می‌کند. (دارای) پیاده رو ای گسترده که محل تفریح و میزبان علاقه مندان (مراکز) تاریخی، در رستوران‌هایی با پذیرایی در فضای آزاد که در بین نواحی شهر دارای بیشترین پیشرفت است.

بزرگراه مدت زیادی است که از بین رفته، و من نمی‌توانم کسی را پیدا کنم که نبود آن برایش مشکلی ایجاد کرده باشد (دلش برایش تنگ شده باشد).

در واقع، در حالی که من در اواسط ماه می در سان فرانسیسکو حضور دارم، گزارش‌های خبری می گویند شهردار ادلی در حال آماده سازی یک پیشنهادیه و درخواست برای تخریب کردن یکی دیگر از بزرگراه‌های چند طبقه به دلیل موفقیت حذف آزادراه Embarcadero و بزرگراه مرکزی در 25 سال پیش است. اوسگوود، راهنمای من و یک فعال محلی که در گذشته به عنوان معاون رئیس کمیته مشورتی محله در شهر خدمت کرده است به من می‌گوید که این پیشنهاد جدید به احتمال زیاد موضوع داغ بحث (در این روزها) خواهد بود. بزرگراه داخل شهر، مردم را به آن اندازه که در اینجا موجب جدایی و دوتکه شدن اسکله شده بود، ناراحت و اذیت نمی‌کند.

البته که در روزگار گذشته نیز این ایده تخریب آزادراه Embarcadero بیش از حد بحث برانگیز شد. به طوری که در سال 1986، رأی دهندگان در مورد پیامدهای ترافیکی نگران بودند و در یک همه پرسی تصمیم گرفتند که بزرگراه را تخریب نکنند. اما به هر حال زلزله بزرگ Loma Prieta در سال 1989 آن بزرگراه را تخریب کرد.

گزارش سال 2012 به نام “زندگی و مرگ بزرگراه‌های شهری” که توسط دو شرکت مشاوره و ایده پردازی در حمل و نقل با نام‌های، مؤسسه حمل و نقل و سیاست توسعه و EMBARQ (منتشر شده) می‌گوید که زلزله چگونه موجب صعب العبور و مسدود شدن بزرگراه شده بود.

“یک افزایش موقت در تراکم ترافیک به وجود آمد. بلافاصله پس از آن، بسیاری از رانندگان مسیر عبور خود را تغییر دادند… که به موجب آن، شبکه خیابان‌های محلی پذیرای بخش بزرگی از ترافیک باقی مانده شد. هنگامی که مخالفان با طرح دیدند که ترافیک سنگینی بدون وجود اتوبان در شهر ایجاد نمی‌شود، جلب حمایت برای پیشنهاد ایجاد بلوار را آسان تر نمود”.

در حالی که حذف بزرگراه افزایش قابل توجهی در تولید ترافیک ایجاد نکرد، اتمام بلوار در سطح جدید دارای دیگر اثرات چشمگیری نیز بود. بر اساس این گزارش، ارزش املاک 300 درصد افزایش یافت، و توسعه و پیشرفت هنوز هم ادامه دارد.

اوسگوود، که در حال حاضر در یک آپارتمان با کاربری مختلط در محله رینکون هیل در مسیری از بزرگراه سابق زندگی می‌کند، به من دفتر مرکزی بزرگی در نقطه ای دقیق که در آن قسمت جاده برای پیچیدن به سمت اسکله ساخته شده را نشان می‌دهد. هزاران واحد جدید برای سکونت ساخته شده و یا در حال ساخته شدن در طول مسیر جنوب خیابان بازار همراه با میلیون‌ها فوت مربع از دفاتر ادارات و صدها هزار فوت مربع از فضای خرده فروشی است. امروزه بیش از 20 جرثقیل در سایت‌های ساخت و ساز موجود در مسیر، قابل مشاهده‌اند.

در خیابان Folsom، که در مسیر قدیمی آن ساخت و ساز به گرمی جریان دارد، یک افسر پلیس 27 ساله به من گفت که او هرگز از اتوبانی که من در موردش پرسیدم چیزی نشنیده است. مرد سالخورده ای با موهای جوگندمی با کلاه ایمنی و جلیقه ایمنی (مربوط به ساختمان) که کنار خانم پلیس ایستاده بود، وقتی که من به این نکته که ما درست در مکان آن پل هوایی ایستاده بودیم اشاره کردم، متعجب و متحیر به نظر می‌رسید. دیگر امروزه شهر رونق زیادی پیدا کرده است.

از دیدگاه دقیق تر یک فعال محلی، اوسگوود درس‌های عبرت انگیز از رونق توسعه در شهر را نادیده نمی‌گیرد: او زمان زیادی را صرف ترسیم فرصت‌هایی کرده بود که به واسطه‌ی تحویل زمین‌های عمومی به توسعه دهندگان از دست رفته بود و با دوستان (خود) در شورای شهر در میان گذاشته بود، که در آن قوانین منطقه بندی محلی نادیده گرفته شده بود، جایی که استفاده کنندگان از حمل و نقل از حقوق خود تخطی می‌کردند. او توصیه می‌کند که در هر توسعه و پیشرفت عظیم، نیاز است برای جلوگیری از فساد و هزینه‌های موقت در برنامه ریزی پروژه، به خوبی و دقت مدیریت صورت گیرد.

اما وقتی که من از او در مورد وجود هرگونه بحث و گفتگو در میان مسافران، گفتگوها و یا صحبت‌های رادیویی درباره بازسازی بزرگراه و یا حداقل اصرار مردم به اشتباه بودن حذف آن سؤال کردم، او لحظه ای حیرت زده به نظر می‌رسید.

“نه، هیچ کس تا کنون…” او در حالی که (از گوشه چشم) به من نگاه می‌کرد، به این منظور که من یک سؤال هدفدار و هوشمندانه از او پرسیده‌ام گفت: “من فکر نمی‌کنم که حتی تابه حال در مورد این قضیه فکر کرده باشم.”

مردم نمی‌خواستند آن را خراب کنند. اما وقتی آن تخریب شد و جایگزینی را برای آن دیدند، بزرگراه به سرعت از حافظه آن‌ها محو شد. در حال حاضر فکر بازسازی آن روی خیابان Embarcadero احمقانه و پوچ به نظر می‌رسد. به راحتی (می‌توان گفت) غیر قابل تصور است.

سئول، کره جنوبی: اتوبان Cheonggyechon

بزرگراهی چند طبقه با چهار مسیر عبوری، قبل از آن که در سال 2003 بسته و مسدود شود، انتقال روزانه‌ی حدود 1.5 میلیون دستگاه خودرو را انجام می‌داد. “سبز راه” جدید که جایگزین رودخانه خشک شده و در اطراف آن فضای سبز احداث گردیده است. در واقع پس از تخریب بزرگراه، ترافیک خودرو به سمت مرکز شهر کاهش یافت درحالی که رفت و آمد های حمل و نقلی بیشتر می‌شد، و اتومبیل‌های اطراف شهر در واقع سفر سریع تری داشتند. عملکرد شهردار که باعث از بین برداشتن بزرگراه و بازگرداندن رودخانه شد، باعث شد او در ادامه به رئیس جمهوری کره جنوبی انتخاب شود.

بزرگراه چند طبقه با چهار خط، قبل از آن که در سال 2003 بسته و مسدود شود، انتقال روزانه‌ی حدود 1.5 میلیون دستگاه خودرو را انجام می‌داد.

بزرگراه چند طبقه با چهار خط، قبل از آن که در سال 2003 بسته و مسدود شود، انتقال روزانه‌ی حدود 1.5 میلیون دستگاه خودرو را انجام می‌داد.

بزرگراه چند طبقه با چهار خط، قبل از آن که در سال 2003 بسته و مسدود شود، انتقال روزانه‌ی حدود 1.5 میلیون دستگاه خودرو را انجام می‌داد.

پورتلند، اورگان: بندرگاه دکتر

در اواخر دهه‌ی 1960، یک بزرگراه اسکله ای برای حفظ یک پارک 37 جریبی حذف شد. جالب است که با حذف آن، سالیانه بیش از 10 درصد ارزش املاک در منطقه نوساز شهری اسکله افزایش یافته است و از طرفی حجم ترافیک حدود 10 درصد در منطقه کاهش یافته است.

در اواخر دهه‌ی 1960، یک بزرگراه اسکله ای به نفع یک پارک 37 جریبی حذف شد.

در اواخر دهه‌ی 1960، یک بزرگراه اسکله ای به نفع یک پارک 37 جریبی حذف شد.

در اواخر دهه‌ی 1960، یک بزرگراه اسکله ای به نفع یک پارک 37 جریبی حذف شد.

میلواکی، ویسکانسین: آزادراه شرقی پارک

در اصل به عنوان بخشی از یک شبکه بزرگراه بزرگ‌تر برنامه ریزی شد که هرگز کامل نشد، زمانی که شهر تصمیم به حذف و جایگزینی آن با یک بلوار مسطح در سال 2002 گرفت، آزادراه 1.5 کیلومتری شرقی پارک بر روی اسکله کمتر مورد استفاده قرار می‌گرفت. بلافاصله پنج سال پس از حذف آن، ارزش زمین در منطقه 180 درصد افزایش یافت.

بلافاصله پنج سال پس از حذف آن، ارزش زمین در منطقه 180 درصد افزایش یافت.

بلافاصله پنج سال پس از حذف آن، ارزش زمین در منطقه 180 درصد افزایش یافت.

بلافاصله پنج سال پس از حذف آن، ارزش زمین در منطقه 180 درصد افزایش یافت.

پاریس، فرانسه: اتوبان پمپیدو

بزرگراه دو خطه در امتداد کرانه‌ی رودخانه سن، انتقال تقریباً 70000 اتومبیل در طول روز به داخل و خارج از مرکز شهر را بر عهده داشته است. در اوایل سال 2002، شهر شروع به بستن و مسدود کردن جاده در طول ماه‌های تابستان کرد، که به منظور راه اندازی “پلاژ پاریس” (یا “ساحل”) برای استفاده عابران پیاده و محل‌هایی برای نشستن، شن و ماسه و کیوسک‌های تنقلات درنظر گرفته شده بود. میلیون‌ها بازدید کننده با پای پیاده بدون هیچگونه مشکل ترافیکی قابل توجهی به این منطقه می‌آمدند. در سال 2012، پاریس تبدیل دائمی بزرگراه را به 37 جریب پارک و فضای سبز آغاز کرد، فرآیندی که برای کامل شدن بیش از یک دهه طول خواهد کشید.

منهتن، نیویورک: بزرگراه غربی

بزرگراه طبقاتی شش بانده در امتداد رودخانه هادسون که روزانه 140000 اتومبیل را انتقال می‌داد تا زمانی که در دهه‌ی 1970 تخریب و به طور دائم تعطیل شد. تا اینکه خرابی‌های این مسیر طی مراحلی و چندین سال حذف شد، به نظر می‌رسید که بیش از نیمی از ترافیکی که در جاده‌ها مشهود بودند به سادگی ناپدید شده‌اند. بسیاری از زمین‌های مربوط به بزرگراه سابق به عنوان پارک مورد استفاده قرار گرفتند، از جمله پارک 550 جریبی رودخانه هادسون که بزرگ‌ترین پارک ساخته شده در شهر نیویورک از زمان پارک مرکزی است.

بزرگراه طبقاتی شش بانده در امتداد رودخانه هادسون که روزانه 140000 اتومبیل را انتقال می‌داد تا زمانی که در دهه‌ی 1970 تخریب و به طور دائم تعطیل شد.

بزرگراه طبقاتی شش بانده در امتداد رودخانه هادسون که روزانه 140000 اتومبیل را انتقال می‌داد تا زمانی که در دهه‌ی 1970 تخریب و به طور دائم تعطیل شد.

بزرگراه طبقاتی شش بانده در امتداد رودخانه هادسون که روزانه 140000 اتومبیل را انتقال می‌داد تا زمانی که در دهه‌ی 1970 تخریب و به طور دائم تعطیل شد.

گزینه ترکیبی

  • طرح: حذف ادامه شرقی جاده عبوری از رودخانه دن، بازسازی بقیه ادامه جاده در جهت خود به سمت دره دن در آرایش جدید، با اضافه کردن مسیر جدید در Cherry St
  • هزینه‌های طولانی مدت: 919،000،000 دلار
  • اثرات ترافیکی: اضافه شدن سه دقیقه به زمان سفر وضعیت موجود فعلی به ایستگاه اتحادیه از پارک ویکتوریا و جاده کینگستون، تغییر نکردن زمان سفر برای اکثر نقاط شروع دیگر.
  • اثرات توسعه: امکان پذیر شدن محدوده سابق یونیلور برای توسعه عظیم برنامه ریزی شده، محدود شدن گزینه‌ها در نزدیکی سنت گیلاس Cherry St. و کانال کیتینگ که در آن مسیر جدید ایجاد خواهد شد.

منبع: گزارش کارکنان شهر تورنتو

گزینه حذف

  • طرح: حذف بزرگراه مرتفع از شرق خیابان جارویس و جایگزین کردن آن با بلوار هشت خطه.
  • هزینه‌های طولانی مدت: 461،000،000 دلار
  • اثرات ترافیکی: اضافه شدن پنج دقیقه به زمان سفر از پارک ویکتوریا و جاده کینگستون به ایستگاه اتحادیه نسبت به وضعیت موجود فعلی، اضافه شدن سه دقیقه به زمان سفر از Etobicoke، Don Mills و Scarborough شمالی
  • اثرات توسعه: امکان پذیر شدن محدوده سابق یونیلور برای توسعه عظیم برنامه ریزی شده، همچنین آزاد شدن 150 میلیون دلار از سرمایه املاک شهر مربوط به راه‌ها و مسیرهای سابق، ایجاد گزینه‌های بیشتر برای “قلمرو عمومی” در راه بهبود در توسعه مجدد اسکله.

منبع: گزارش کارکنان شهر تورنتو

FavoriteLoadingاضافه کردن به لیست علاقه مندی ها
FacebookTwitterGoogle+PinterestLinkedIn

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

« »

Scroll to top