بحران آب : چالش های پیش رو در نیو مکزیکو

بحران آب؛ چالش های پیش رو در نیو مکزیکو

در ۵ مهر | مجموعه علمی آموزشی, مقالات | توسط | دیدگاه بدون دیدگاه

بحران آب؛ چالش های پیش رو در نیو مکزیکو

در حالی که اکثر مناطق جنوب غربی و کوهستانی غربی آمریکای شمالی در تلاش هستند تا آتش سوزی های لجام گسیخته ی جنگل ها را مهار کنند؛ ناحیه ماگدالنا در نیومکزیکو با بحرانی که کمتر در رسانه ها منعکس شده است اما به همان اندازه هولناک است، دست و پنجه نرم می کند: سیستم آبرسانی شهری دیگر قادر به رساندن آب شرب به ٩٣٨ ساکن یک روستا نیست. از ابتدای ماه ژوئن، ساکنین ماگدالنا به صورت جیره بندی شده بطری آب دریافت می کنند وهر روز منتظرند تا کامیون ها از بزرگراه سرازیر شده و هر بار چندین هزار گالن آب شرب را به آن ها برسانند. این کامیون ها فقط به اندازه رفع حداقل نیاز روزانه این روستا آب می رسانند که طبیعتا برای راه انداختن کولرهای آبی و یا استحمام کافی نیست. مجموعه ای از عوامل مختلف مانند سوء مدیریت موجود، خشکسالی مکرر و عدم توجه به ترمیم زیرساخت ها موجب تخریب چاه آب ماگدالنا شده است.

با توجه به گزارشاتی که پایگاه خبرگزاری “لاس کرؤس سان نیوز” منتشر کرده ، نمودارها افتی در حدود ٢٠ فوت/ ۶ متر را در سطح بستر آب نسبت به ماه ژانویه نشان می دهند که این میزان کمتر از حداقل ظرفیت دریافتی چاه است. اکنون در بدترین روزها ساکنین می بایست همان میزان آب کمی که از شیرهای آب دریافت می کنند را جوشانده و به جای سرویس های بهداشتی منزل خودشان از توالت های عمومی سیار که در منطقه قرار داده شده اند استفاده کنند. اگرچه دولت با صدور یک جواز اضطراری اجازه حفر چاه عمیق تر دیگری را داده اما  در خلال این امر ساکنین و نیز کسب و کارهای محلی وابسته به آبی خواهند بود که از دیگر شهرهای مرکزی نیومکزیکو (که مدت هاست خودشان با بحران کم آبی روبرو هستند) به اینجا منتقل می شود.

این جریان مختص ماگدالنا نیست؛ با گذشت  ٣ سال از خشکسالی شدید و خشکترین دهه ی این ناحیه در ۶٠ سال گذشته ، کمبود آب در حال تبدیل شدن به واقعیتی تلخ برای اکثر جوامع در سرتاسر مکزیکو سیتی است. به تازگی در ٢٩ ژوئن ، خبرگزاری مستقل “رویدوسو” اعلام کرد که به دلیل زوال وعدم توانایی چاه ها و چشمه ها در تأمین آب ، محموله های آبی توسط کامیون به دهکده ی کوهستانی “کلود کرافت” انتقال می یابند. لاس وگاس، شهری با جمعیتی بالغ بر١۵٠٠٠ نفر در شمال شرقی آمریکا مدت ٢ سال است که با تهدید کم آبی دست و پنجه نرم می کند. در واکنشی دولت محلی طرح ” خشکسالی احتمالی و اقدام پژوهی شرایط اضطراری” را به تصویب رساند. این سند حکومتی نقطه ی عطفی برای اندازه گیری مراحل پیش رونده ی خشکسالی بوده و در هر مرحله اقداماتی الزامی را برای مصرف و حفاظت از منابع آبی اختصاص می دهد.

بحران آب : چالش های پیش رو در نیو مکزیکو

بحران آب : چالش های پیش رو در نیو مکزیکو

 طرح های عملیاتی دولت محلی که سیاست گذاری آن ها بر اساس مبارزه با اثرات ناشی از کم آبی است، گام هایی ضروری، عملی و موقتی هستند اما در مجموع نمی توانند مشکلات مربوط به عدم کفایت در مدیریت منابع آبی (که در سرتاسر ایالت وجود دارد) و توافقاتی که در تیتر روزنامه ها ظاهر می شود و روند تغییرات اقلیمی پیش بینی شده را حل کنند.

مقامات دولتی قصد دارند نسبت به بحران روز افزون آب جلوتر حرکت کنند. سناتور آمریکایی ” تام اودل” با همکاری دانشگاه ایالت نیومکزیکو گزارشی را تحت عنوان “انتخاب های دشوار : تطابق سیاست و مدیریت در مسأله ی کمبود آب” در سال ٢٠١٢ منتشر کرد. این گزارش به شرح تعدادی از تدارکات و اقدامات بین رشته ای سیاسی شامل : بازنگری در قوانین حقوقی شبکه ی آبرسانی که در حدود یک قرن قدمت دارد، سرمایه گذاری روبه رشد در تحقیقات و تکنولوژی های نظارتی ، نمک زدایی آب شور ، افزایش بودجه ی نگهداری از زیرساخت ها ، معیارها و استانداردهای حفاظت از منابع آب ، تغییرات در کشاورزی و آبیاری در مقیاس بزرگ می پردازد. جالب توجه است که علی رغم این که بخش عمده ی برداشت آب در سطح ایالتی صرف آبیاری بخش کشاورزی می شود (حدود٧٧٪)،در این گزارش بسیار اندک به موضوع صنعت کشاورزی پرداخته شده است.

 متأسفانه ماگدالنا با بحرانی متفاوت از آنچه که قانون گذاران، دانشمندان و دانشگاهیان راجع به آن بحث می کنند روبه روست. مشکل کمبود آب آن ها ریشه ای و ناگهانی است. این یک بحران مدیریت اضطراری است که نیازمند اقدامات فوری است نه تنها برنامه ریزی های تدریجی یا توافقات بلند مدت. زمانی که تنها با تابش خورشید و خشکسالی مواجه هستیم  و باران به جای یک پیش بینی هواشناسی تبدیل به یک خاطره می شود دیگر مردم فرصتی برای انجام گفتمان بر سر موضوعاتی مبهم چون حقوق مرتبط با آب و سیاست های کلان را ندارند. در واقع مردم این ناحیه برای بقا و زندگی تلاش می کنند؛ با صبر کردن، با کاهش مصرف و صرفه جویی و ذخیره کردن آب در هر جا و به هر روش ممکن و با چشم دوختن به بزرگراه برای رسیدن کامیون های حامل آب.

اما برای بقیه ی ما؛  ما همچنان طوری زندگی می کنیم که گویی بحران ماگدالنا برای ما هیچ گاه پیش نخواهد آمد و این امر اثباتی بر یک فرضیه ی پرهزینه است؛ هر چه ما فشار ناشی از بحران فزاینده ی کم آبی را از دوش مدیریت های کوتاه مدت و اضطراری به برنامه ریزی های بلند مدت منتقل کنیم آینده بهتری را برای شهر های خود رقم زده ایم.

پذیرش و عادت به زندگی در  ناحیه ی جنوب غربی خشکتر و گرمتر ، آن هم در برهه ای از زمان که سرشار از تغییر و عدم قطعیت است، مستلزم تصمیم گیری های دشوار و آینده نگرانه است. برای ماگدالنا حفر یک چاه عمیق تر توسط دفتر مهندسی ایالتی شاید بتواند مشکل کمبود آب را برای یک ماه جبران کند اما سبب بارش باران نخواهد شد. در  ۵ تا ١٠سال آینده برای جنوب چه اتفاقی خواهد افتاد؟ وقتی مشکل کمبود آب نه فقط بر شهر های حاشیه ای نیو مکزیکو بلکه بر مناطق حومه ای رو به گسترش شهرهای بزرگ نیز اثر بگذارد، چه می شود؟ زمانی که بودجه بندی شرایط اضطراری اولویت بندی شده و منابع آبی محدود ما را وادار به بررسی و گاهی انتخاب بین هزینه و منفعت کنند؟

اگر شما یکی از قانون گذارانی هستید که نمایندگی ماگدالنا، کلود کرافت یا لاس وگاس را به عهده دارند، روزی این سوالات ذهن شما را مشغول خواهند کرد. اما اگر شما از ساکنین این مناطق هستید ، این ها سوالاتی هستند که ذهن شما هم اکنون درگیر آن هاست.

FavoriteLoadingاضافه کردن به لیست علاقه مندی ها
FacebookTwitterGoogle+PinterestLinkedIn

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

« »

Scroll to top