آیا فن آوری تزریق کربن به مصالح ساختمانی می تواند صنعت ساختمان را پاک تر سازد؟

آیا فن آوری تزریق کربن به مصالح ساختمانی صنعت ساختمان را پاک تر میسازد؟

در ۱۹ شهریور | مجموعه علمی آموزشی, مقالات | توسط | دیدگاه 1 دیدگاه

آیا فن آوری تزریق کربن به مصالح ساختمانی صنعت ساختمان را پاک تر میسازد؟

بتن ساخته دست بشر است و امروزه به سادگی در همه جا یافت می شود. بتن دومین ماده صنعتی آلاینده پس از ذغال سنگ در جهان است.  اخیرا شرکتی در هالیفکس کانادا بر روی پروژه ای با هدف تبدیل شرکت های بتن سازی به صنعتی با کربن خنثی،  سرمایه گذاری کرده است. در این طرح هدف اصلی استفاده از دی اکسید کربن تولید شده برای توسعه این محصول بوده است.

شرکت کربن کی یور با تزریق دی اکسید کربن به داخل بتن (فن آوری تزریق کربن به مصالح ساختمانی)در حین مرحله تولید از ورود آن به اتمسفر که در نهایت می تواند موجب آلودگی شود جلوگیری می کند. بر اساس گفته های شان مانکمن مدیر بخش توسعه فن آوری این شرکت دی اکسید کربن قابلیت این را دارد که بتن را مستحکم تر کرده و در نهایت عمر مفید آن را افزایش دهد. این ویژگی ها در نتیجه منجر به کاهش زباله های ساختمانی و نیز مصرف انرژی می شود و هزینه ها را برای تولیدکنندگان و دست اندرکاران صنعت ساختمان کاهش می دهد.

به گفته رابرت نوینز مدیرعامل این شرکت :” دی اکسید کربن صرفا یک گاز گلخانه ای مضر نیست، بلکه می توان از این گاز برای تولید مصالح بهتر استفاده کرد.”

نوینز تنها فردی نیست که به این پتانسیل دی اکسید کربن اشاره می کند. شرکت سلرا که در کالیفرنیا مستقر است آلاینده های خود را به آب دریا انتقال می دهد و نوعی از بی کربنات گچی تولید می کند که زمانی که با بتن مخلوط شود خواص آن را تقویت می کند. این شرکت یک بخش تولیدی را در مانتری راه اندازی کرده است که فواید استفاده ازدی اکسید کربن را به نمایش می گذارد. شرکت دیگری با نام کربن ساینس که آن هم در کالیفرنیا واقع شده است دی اکسید کربنی را که در حین فرآیند تولید زغال سنگ و استیل به وجود آمده است را داخل بتن تزریق می کند تا آن را تقویت سازد. شرکت نووآ کم در لندن هم ادعا می کند که سیمان سیلیکات منیزیم تولیدی توسط این شرکت آن قدر آلاینده ها را در حین تولید به خود جذب نموده است که نوعی محصول با کربن صفر به شمار می آید.

اما تا کنون هیچ شرکتی امکان تولید بتن پاکی را که باحجم درخواست بازار قابل رقابت باشد به نمایش نگذاشته اند و یا به بررسی این موضوع نپرداخته اند که آیا انرژی مورد استفاده برای ساخت کارخانجات تولیدی سبز تهدیدی برای منافع اکولوژیکی آن ها خواهد بود یا خیر. بر اساس گفته های نوئل مورین مدیر کل پایداری در شرکت اسکانسکا: “جمع آوری موثر کربن دربتن هرگز چیزی بیش از یک آزمون جالب آزمایشگاهی نخواهد بود”.

اما مدل نوینز ممکن است پاسخی برای این نگرانی ها باشد. شرکت کربن کیور به جای ساخت کارخانجات تولیدی جدید اقدام به همکاری با برخی از شرکت های تولیدی آمریکای شمالی از جمله باسالیت و اطلس بلاک نموده است تا ایده خود را به مراکز تولیدی ای ارائه کند که دارای بازاری شکل گرفته برای محصولات خود و قابلیت تولید در حجم بالا هستند. در حال حاضر آنها در حال همکاری با سه کارخانه تولیدی در ایالات متحده و کانادا هستند. برنامه ریزی ها شامل توسعه نوع دیگری از محصولات شامل لوله ها و مصالح مورد استفاده برای کفپوش ها هستند.

این متن برای اولین بار در مجله آینده سبز ، مجله کارشناسان مستقل در حوزه پایداری انجمن آینده منتشر شده است.

FavoriteLoadingاضافه کردن به لیست علاقه مندی ها
FacebookTwitterGoogle+PinterestLinkedIn

One Response

  1. […] پرداخته است. در سال 2000 توجه به سوی گرم شدن جهانی و انرژی پاک معطوف شد. امروزه بیش از یک میلیارد نفر در 192 کشور در […]

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

« »

Scroll to top