‌آیین‌نامه اجرایی قانون بیمه بیکاری

در ۲۷ بهمن | مجموعه امور اداری، بازرسی و تخلفات | توسط | دیدگاه بدون دیدگاه

‌آیین‌نامه اجرایی قانون بیمه بیکاری
1369.10.12 ـ 69.10.12ت.122626ه ـ 1369.10.19 ـ 1369.10.19 ـ 346
‌تامین اجتماعی ـ صنایع ـ کار ـ کشاورزی و روستائی
‌سازمان برنامه و بودجه
‌هیأت وزیران در جلسه مورخ 1369.10.12 بنا به پیشنهاد وزارت کار و امور اجتماعی و سازمان تأمین اجتماعی و به استناد ماده (14) قانون بیمه بیکاری‌مصوب 1369.6.26 آیین‌نامه اجرایی قانون مزبور را به شر زیر تصویب نمود:

ماده 1 ـ قانون بیمه بیکاری مصوب 1369.6.26 در این آیین نامه اختصاراً قانون نامیده می شود.

ماده 2 ـ کلیه مدیران و کارفرمایان کارگاه ها، مؤسسات تولیدی ( صنعتی و کشاورزی)، خدمات فنی و خدماتی دارای کارکنان مشمول قانون تأمین اجتماعی که تابع قوانین کار یا کار کشاورزی هستند موظف به اجرای مقررات این آیین نامه می باشد.

ماده 3 ـ بیکار از نظر این آیین نامه بیمه شده ایست که بدون میل و اراده بیکار شده و آماده کار باشد. تشخیصبیکاری بدون میل و اراده و تاریخ وقوع بیکاری به عهده واحد کار و امور اجتماعی محل است.

ماده 4 ـ هر گونه تغییر یا بازسازی خط تولید، جابجایی کارگاه و ماشین آلات به منظور کاهش وابستگی و بهینه کردن تولید که در راستای سیاستهای اقتصادی و اجتماعی دولت صورت گیرد تغییر ساختار اقتصادی تلقی می گردد و تصمیم گیری در مورد کارکنان این قیبل کارگاه ها که موقتاً بیکار شناخته شده در چارچوب بند” الف” ماده (7) قانون از مقرری بیمه بیکاری استفاده خواهند نمود، به عهده شورای عالی کار می باشند.

تبصره 1 ـ مدیران و کارفرمایان کارگاه های موضوع این ماده موظفند طرح تغییر ساختار اقتصادی واحد خود را که به تصویب وزارتخانه ذیربط 0 واحدهای تابعه در استانها) رسیده است، همراه با تقاضای کتبی، تعهدات لازم و فهرست. اسامی کارکنان مشمول طرح که موقتاً بیکار خواهند شد با ذکر مدت زمان استفاده از مقرری بیمه بیکاری به واحد کار و امور اجتماعی محل تسلیم نمایند و پس از تأیید طرح توسط شورای عالی کار نسبت به اجرای آن اقدام کنند.

تبصره 2 ـ واحدهای کار و امور اجتماعی مکلفند حداکثر ظرف (15) روز پس از دریافت طرح و تقاضای کتبی،مدارک مربوط را همراه با گزارش بازرسی کار جهت اتخاذ تصمیم به شورای عالی کار ارسال نمایند. شورای عالی کار ظرف یک ماه پس از دریافت مدار مربوط تصمیم خود را اعلام خواهد نمود.

ماده 5 ـ کلیه مدیران و کارفرمایان و مجریان پروژه ها مکلفند حق بیمه بیکاری مشمولین قانون را به ترتیب مذکوردر قانون تأمین اجتماعی، از تاریخ 1369.5.6 به شعب مربوط سازمان تأمین اجتماعی پرداخت نمایند.

تبصره 1 ـ مبنای پرداخت حق بیمه بیکاری، مزد بیمه شده می باشد.

تبصره 2 ـ سازمان تأمین اجتماعی مکلف است با دریافت حق بیمه بیکاری طبق ضوابط قانون تأمین اجتماعی به بیمه شدگانی که با توجه به مقررات این آیین نامه بیکار شناخته شده و از طریق واحدهای کار و امور اجتماعی معرفی می شوند، مقرری بیمه پرداخت نماید.

ماده 6 ـ بیمه شدگانی که به علت بروز حوادث قهریه و غیر مترقبه از قبیل سیل، زلزله، جنگ، آتش سوزی و… بیکار می شوند، در صورتی که سابقه پرداخت حق بیمه آنان کمتر از (6) ماده باشد، مطابق با مشمولینی که دارای (6) ماده سابقه پرداخت حق بیمه می باشند از مقرری بیمه استفاده خواهند نمود.

ماده 7 ـ بیمه شده بیکار موظف است ظرف 30(9 روز از تاریخ بیکاری فرم تقاضای استفاده از مقرری بیمه بیکاریرا تکمیل و به واحد کار و امور اجتماعی محل ارائه نماید.

تبصره 1 ـ چنانچه بیمه شده بیار در فاصله زمانی (30) روز بعد از بیکاری امکان مراجعه و یا اعلام بیکاری به واحد کار و امور اجتماعی و ارائه یا ارسال تقاضای استفاده از مقرری بیمه بیکاری را پیدا نکند تا (3) ماه از تاریخ وقوع بیکاری فرصت دارد مدارک خود را مبنی بر عذر موجه، همراه با تقاضای کتبی به واحد کار و امور اجتماعی محل به منظور طرح در هیأت حل اختلاف ارائه نماید. در صورتی که هیأت حل اختلاف استان مربوط عذر متقاضی را موجه تشخیص دهد مراتب را اعلام خواهد نمود.

تبصره 2 ـ بیمه شده بیکار از تاریخ ارائه تقاضای استفاده از مقرری بیمه بیکاری آمادگی خود را برای اشتغال به کار تخصصی و یا مشابه آن اعلام نموده است و موظف است در فاصله زمانهای معینی که توسط واحد کار و امور اجتماعی تعیین می گردد در اداره کار و امور اجتماعی محل حضور یافته و دفاتر مربوط را امضا نماید.

ماده 8 ـ واحدهای کار و امور اجتماعی موظفند حداکثر ظرف (30) روز پس از اخذ مدار تکمیل شده ( موضوع ماده 7 این آیین نامه)، نسبت به غیر ارادی بودن بیکاری متقاضی اظهار نظر نموده و در صورت تأیید، وی را کتباً به سازمان تأمین اجتماعی معرفی نمایند. واحدهای اجرایی سازمان تأمین اجتماعی مکلفند ظرف (10) روز پس از ثبت معرفی نامه فرد بیکار نسبت به احراز شرایط مندرج در بند ” الف” ماده (6) قانون اظهارنظر و متعاقب آن مقرری بیمه بیکاری وی را برقرار نمایند.

ماده 9 ـ بیکارانی که در زمان دریافت مقرری بیمه بیکاری با معرفی واحدهای کار و امور اجتماعی به شغل یا مشاغلی گمارده شوند که میزان حقوق و مزایای آنان کمتر از میزان مقرری بیمه بیکاری باشد، مابه التفاوت حقوق و مزایای دریافتی تا میزان مقرری بیمه بیکاری متعلقه توسط سازمان تأمین اجتماعی به آنان پرداخت خواهد شد. در اینگونه موارد اشتغال بیمه شده بیکار و میزان حقوق و مزایای وی توسط واحد کار و امور اجتماعی محل به شعبه تأمین اجتماعی پرداخت کننده مقرری بیمه بیکاری، اعلام خواهد شد.

ماده 10 ـ پرداخت مقرری بیمه بیکاری به مقرری بگیران دارای (55) سال سن و بیشتر در صورت عدم امکان اشتغال به کار آنان، بدون رعایت بند ” الف” ماده(7) قانون تا رسیدن به سن بازنشستگی موضوع ماده (76) قانون تأمین اجتماعی ادامه می یابد.

ماده 11 ـ مقرری بیمه شدگانی که در حین استفاده از مقرری بیمه بیکاری به خدمت وظیفه عمومی اعزام می گردند در صورتی که متأهل نباشند قطع می گردد و پس از پایان خدمت وظیفه عمومی در صورت عدم اشتغال، با معرفی واحد کار و امور اجتماعی مجدداً نسبت با باقیمانده مدت استحقاقی، مقرر آنان برقرار خواهد شد.

ماده 12 ـ در مورد کارگرانی که در حین استفاده از مقرری بیمه بیکاری بر اساس حکم صادرشده از سوی مراجع ذیصلاح بازداشت یا زندانی می گردند در صورت صدور رأی مراجع مذکور مبنی بر مجرمیت آنان، مشروط بر آنکه متأهل نباشد پرداخت مقرری بیمه بیکاری متوقف می گردد و پس از گذراندن دوره محکومیت به شرط عدم اشتغال، با معرفی واحد کار و امور اجتماعی مجدداً برقراری خواهد شد.

ماده 13 ـ چنانچه دریافت کننده مقرری بیمه بیکاری حائز شرایط استفاده از مستمریهای بازنشستگی و یا ازکارافتادگی کلی گردد مقری بیمه بیکاری وی قطع و مستمریهای مذکور طبق قانون تأمین اجتماعی برقرار می گردد.

تبصره ـ ملاک انجام حمایتهای موضوع قانون تأمین اجتماعی در ایام دریافت مقرری بیمه بیکاری حقوق و مزایایمبنای کسر حق بیمه زمان اشتغال بیمه شده بیکار خواهد بود.

ماده 14 ـ در صورتی که در طول مدت دریافت مقرری بیمه بیکاری در تعداد افراد تحت تکفل بیمه شده تغییراتیحاصل شود، میزان مقرری وی طبق مقررات بند “ب” ماده (7) قانون محاسبه و پرداخت خواهد شد. بیمه شده مکلف است تغییرات تعداد عائله خود را با ارائه مدارک مثبته به شعبه پرداخت کننده مقرری و واحد کار و امور اجتماعی محل اطلاع دهد.

تبصره ـ احراز کفالت خواهر و برادر بیمه شده بیکار به عهده وزارت کار و امور اجتماعی خواهد بود.

ماده 15 ـ دریافت کننده مقرری بیمه بیکاری در صورت اشتغال مجدد مکلف است حداکثر ظرف 15(9 روز از تاریخاشغال مراتب را به واحد کار و امور اجتماعی و شعبه پرداخت کنده مقرری کتباً اعلام نماید.

ماده 16 ـ واحدهای کار و امور اجتماعی مکلفند مشخصات مقرری بگیرانی را که بدون عذر موجه از شرکت در دوره های کارآموزی یا سوادآموزی و یا قبول شغل تخصصی یا شغل مشابه پیشنهادی خودداری می نمایند با ذکر تاریخ امتناع، به سازمان تأمین اجتماعی اعلام نمایند. سازمان تأمین اجتماعی موظف است مقرر بیمه بیکاری این قبیل افراد را از تاریخ امتناع، قطع نماید.

ماده 17 ـ واحد کار و امور اجتماعی محل مکلف است در صورت اطلاع از اشتغال به کار بیمه شده که مقرری بیمه بیکاری دریافت می نماید، فوراً بررسی نموده و پس از احراز اشتغال به کار مقرربگیر مراتب را به شعبه پرداخت کننده مقرری جهت قطع مقرری، اعلام نماید. چنانچه سازمان تأمین اجتماعی نیز به نحوی از انحا از اشتغال به کار مقرربگیر مطلع گردد، لازم است ضمن قطع مقرری بیمه شده مراتب را به واحد کار و امور اجتماعی محل اعلام نماید.

تبصره ـ در صورت اعتراض کارگر نسبت به قطع مقرری توسط سازمان تأمین اجتماعی، واحد کار و امور اجتماعیمکلف است مراتب را بررسی و اعلام نظر نماید. نظر واحد کار و امور اجتماعی قطعی و لازم الاجرا است.

ماده 18 ـ مقرری بیمه بیکاری بیمه شدگانی که با دریافت مزد ایام بلاتکلیفی به کار اعاده می گردند قطع می شودو این قبیل افراد مکلفند مقرری دریافتی در دوران مزبور را طبق اعلام سازمان تأمین اجتماعی مسترد نمایند. مدیران و کارفرمایان بیمه شدگان موضوع این ماده واحده های کار و امور اجتماعی مکلفند مراتب اعاده به کار مقرری بگیر را کتباً به شعبه پرداخت کننده مقرری اطلاع دهند.

تبصره ـ مدیران و کارفرمایان بیمه شدگان موضوع این ماده مکلفند حق بیمه های موضوع ماده (28) قانون تأمین اجتماعی و ماده 5(9 قانون بیمه بیکاری، مربوط به ایام بلاتکلیفی را طبق ضوابط مقرر به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت نمایند.

ماده 19 ـ در مواردی که بیمه شده بیکار تحت هر عنوان من غیر حق مبالغی را از صندوق بیمه بیکاری دریافتنموده باشد. ملزم به بازپرداخت وجوه دریافتی مذکور خواهد بود. سازمان تأمین اجتماعی با استفاده از اختیارات اجرایی ناشی از قانون تأمین اجتماعی نسبت به وصول وجوه موضوع این ماده اقدام می نماید.

ماده 20 ـ در اجرای ماده (9) قانون کلیه مدیران و کارفرمایان موظفند فرصتهای اشتغال واحد خود را با هماهنگیشوراهای اسلامی کار یا نماینده کارگران به مراکز خدمات اشتغال محل اعلام نمایند.

تبصره ـ مراکز خدمات اشتغال مکلفند ظرف (30) روز نسبت به تأمین و معرفی نیروی کار مورد نیاز که از طرف مدیران و کارفرمایان به آنان اعلام می شود اقدام نمایند و در غیر این صورت مراتب عدم امکان تأمین نیروی مذکور را کتباً به واحد درخواست کننده اطلاع دهند.

ماده 21 ـ کلیه وزارتخانه ها و سازمانهای دولتی که به نحوی از انحا پروانه کسب کار و موافقت اصولی و اجازه تأسیس واحدهای تولیدی و صنعتی و کشاورزی و خدمات فنی را صادر می نمایند موظفند بیمه شدگانی را که مقرری بیمه بیکاری دریافت می نمایند بر اساس معرفی واحدهای کار و امور اجتماعی جهت اخذ مجوزهای کسب و کار و موافقت اصولی، در اولویت قرار دهند.

تبصره ـ مقرری بیمه شدگان بیکاری که با استفاده از مزایای قانون بیمه بیکاری و این آیین نامه موفق به اخذ پروانه کسب و کار و یا موافقت اصولی می شوند از تاریخ آغاز بهره برداری و کسب و کار طبق اعلام وزارت کار و امور اجتماعی قطعی می گردد.

ماده 22 ـ آن دسته از بیمه شدگانی که تاریخ وقوع بیکاری آنان قبل از تاریخ 1369.5.6 باشد از هر بحث مشمولقانون و مقررات و دستورالعملهای مربوط به قانون دوره آزمایشی بیمه بیکاری خواهند بود.

ماده 23 ـ در اجرای ماده (12) قانون، اعتبار لازم جهت هزینه های اداری و پرسنلی وزارت کار و امور اجتماعی و سازمان تأمین اجتماعی در اجرای قانون بیمه بیکاری و این آیین نامه بر اساس توافق وزرای بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و کار و امور اجتماعی از محل درآمدهای ناشی از قانون بیمه بیکاری تعیین می گردد و به مصرف می رسد.

ماده 24 ـ مقررات این آیین نامه از تاریخ اتمام دوره قانون آزمایشی بیمه بیکاری (1369.5.6) لازم الاجرااست.

حسن حبیبی ـ معاون اول رییس جمهور

FavoriteLoadingاضافه کردن به لیست علاقه مندی ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

« »

Scroll to top