شاهراه دوچرخه‌سواری شمال/جنوب بالاخره در دست ساخت است.

فعالان چطور موفق به دست‌یابی به مسیرهای دوچرخه‌سواری با سطح کیفی بالا شدند

در ۱۳ آبان | مجموعه علمی آموزشی, مقالات | توسط | دیدگاه بدون دیدگاه

فعالان چطور موفق به دست‌یابی به مسیرهای دوچرخه‌سواری با سطح کیفی بالا شدند – بعد ازین چه خواهد شد

از آنجایی که ساخت‌وسازِ مسیرهای دوچرخه‌سواری با سطح کیفی بالا برای اولین بار در مرکز لندن صورت می‌گیرد، خوب است که راجع به دست‌یابی به این مهم کمی صحبت کنیم و این پرسش را مطرح کنیم که “بهد از این چه خواهد شد؟”

شاهراه دوچرخه‌سواری شمال/جنوب بالاخره در دست ساخت است.

شاهراه دوچرخه‌سواری شمال/جنوب بالاخره در دست ساخت است.

آخرین مقاله‌ای که در اینجا گذاشتم راجع به تلاش جدی مراجع معتبر تاکسی رانی بود که به منظور متوقف ساختنِ طرح شاهراهِ دوچرخه‌سواری شهردار بوریس جانسون، صورت گرفته بود. آنها در یک فیلیباستر کلاسیک تهدید به درخواست بازبینی کلی طرح در دادگاه عالی کردند، که این امر موجب اتلاف چند ماهه زمان و هدر رفتن هزینه ساخت پروژه می‌شد. در آخر با اقدامات کاملاً محرمانه‌ی LTDA، هیئت حمل‌ونقل لندن به این سازه چراغ سبز را نشان دادند. (البته نه تا زمانی که اعضای هیئت مدیره، یعنی افرادی که با تعارضات شدید سودی، پس از 90 دقیقه با جزئیات پیش پا افتاده‌ی پیشنهادنامه کنار بیایند)

فعالان دوچرخه‌سواری – از جمله خود من – سالهاست که می‌گوییم با در نظر گرفتن مرگ و میر سالانه مردم بر روی دوچرخه و رشد تعداد دوچرخه‌سواران، سرعت تغییرات در لندن به اندازه‌ی کافی سریع نبوده است. و در عین حال، هم‌اکنون سرعت تغییرات از بسیاری جهات بیشتر از تصور مردم در چند سال پیش تسریع یافته است.

شاهراه ارتقاء یافته دوچرخه‌سواری 2 در وایت‌چپل، که در بخش‌ها و جاهایی که ایستگاه‌های فرعی اتوبوس کار خود را خوب انجام می‌دهند در حال تاسیس است. (تصویر از توییتر، با تشکر)

شاهراه ارتقاء یافته دوچرخه‌سواری 2 در وایت‌چپل، که در بخش‌ها و جاهایی که ایستگاه‌های فرعی اتوبوس کار خود را خوب انجام می‌دهند در حال تاسیس است. (تصویر از توییتر، با تشکر)

من در سال 2012 خواستم بدانم که آیا کمپین دوچرخه‌سواری لندن و باشگاه تور دوچرخه‌سواری حتی برای پیشبرد زیرساختی معقول برای دوچرخه‌سواری آمادگی دارد. در میان فعالان دوچرخه‌سواری هیچ اجماعی مبنی بر چگونگی ایجاد شرایطی ایده‌آل برای دوچرخه‌سواری جمعی، یا حتی افرادی که با تفکیک مسیرهای دوچرخه‌سواری کمی موافق باشند، وجود نداشت. معمای ادغام / جداسازی بحث های داغی را به همراه داشت، چه آنلاین چه آفلاین. روزنامه نگار و نویسنده محترم دوچرخه سواری کارلتون رید از بخش نظرات وبلاگ من انتقاد کرد؛

“ما به دنبال آن زیرساختی نیستیم که همه همیشه دوست داشتیم. در چنین جامعه‌ی ماشین محوری مثل بریتانیا، جدا کردن فضایی از فضای اشغال ماشین‌ها بی‌معناست.”

اما الان 5 سال گذشته و ساخت‌وسازِ زیرساختی باکیفیت و مجزا برای دوچرخه‌سواری در لندن در حال اجراست. این برنامه ها به هیچ وجه کامل نیستند، اما انقلابی خواهند بود. زمانی که شاهراه‌های قبلی دوچرخه‌سواری TFL ساخته شدند – در واقع با کارآیی کمی بیش از یک خط آبی – سطح دوچرخه‌سواری در آن مسیرها افت داشت. تصور کنید که تاثیرِ مسیرهای امنِ جدید که از ترافیک جدا شده و قابل استفاده برای عموم می‌باشد، چه خواهد بود؟ ما تنها آن نوع مسیرهایی را که مردم غیرممکن می‌دانستند ایجاد نکردیم، بلکه این مسیرها عقاید ایشان  را تغییر می‌دهند.

الگیت گراتوری بازسازی عمده می‌شود که تا سال 2016 کامل شود. مسیرهای مجزای دوچرخه‌سواری در اووال تا بهار سال آینده رست خواهند شد. ساختِ شاهراه‌های دوچرخه‌سواریِ شمال/جنوب از الفنت و کسل گرفته تا کینگزکراس در دست اجرا می‌باشند، که تا بهار آینده کامل شوند. جنجالی‌ترینِ این مسیرها، شاهراه‌های دوچرخه‌سواریِ شرق/غرب در امتداد رودخانه است، که در حال حاضر موجب هرج و مرج در چراغ ترافیکیِ طول رودخانه شده و تا ماه مه سال 2016 اجرایی خواهد بود.

به آینده خوش آمدید! این فضای جاده ای تفکیک شده در پل وحشتناک واکس هال به زودی یک به یک مسیر چرخه سواری دو طرفه تبدیل خواهد شد.

به آینده خوش آمدید! این فضای جاده ای تفکیک شده در پل وحشتناک واکس هال به زودی یک به یک مسیر چرخه سواری دو طرفه تبدیل خواهد شد.

بحثِ فعالان دوچرخه‌سواری بر سر ادغام/تفکیک بسیار فرا رفته است، با بیشترین اذعان از سوی (کاف، هکنی، کاف) که در آن جایی تفکیک مسیر دوچرخه مطلوب است که حجم و سرعت ترافیک به اندازه کافی بالا باشد. با ایجاد اتفاق نظر بیشترِ تفاهم بر این بود که ما به آن مسیری برای دوچرخه‌سواری نیاز داریم که به اندازه‌ی خیابان سریع و مستقیم باشد. مادامِ تظاهرات‌های مردمی در لندن بر سر اتصالات خطرناک و نیاز به طراحیِ خوب تا تدابیر امنیتی، اینترنت نمونه‌های خوبی را از تجربه‌ی آن سوی مرزها برای ما فراهم می‌آورد. این امر موجب پایه‌ریزیِ کمپین شگفت‌انگیزِ دوچرخه‌سواری لندن ” عاشق لندنی، دنگی دونگیش کن” و #فضای دوچرخه‌سواری شد که به نوبه‌ی خود منجر به وعده‌ی شهرداری برای ساختِ مسیرهایی بهتر شد. رسم نمودار این پیشرفت به نوبه‌ی خود تمرینی جالب است. من از پیشرفتی که داشته‌ایم شگفت زده‌ام؛ صحبت‌های من در کنفرانس ملی 2012 طراحی شهری، چگونگی ظهور این طرح و شرایط را روی زمین به عنوان موضوع فعالیتِ زمانِ خود به تفصیل بیان داشت. این اجماع به نوبه‌ی خود موجبِ ساخت مسیرهای جدیدِ در سطح شد. در صورت علاقمندی، فایل صوتی و اسلایدها موجود می‌باشند. زمانی که آن اجماع به ظهور پیوست، فعالان دوچرخه‌سواری لندن بسیار نرم‌تر شدند. شخصیت‌های جدید وارد شدند، خط مشی LCC از سوی شرکت‌کنندگان برجسته‌ای چون دکتر راشل آلدرد تعیین گشت این در حالی بود که فعالان به مشاور بدل می‌گشتند و بیشتر در پشت صحنه فعال بودند تا روی آن. فعالیت‌هایی که برجسته به نظر می‌رسیدند، به خصوص اگر تاثیرات رسانه‌ای را مدنظر داشتند، گردهم آمده و کار فعال با اهداف دست یافتنی مورد هدف قرار گرفت . پاپ آپ کمپین کسب و کار دوچرخه سواری کار میکند. لندن در مواجهه با مخالفان فوق العاده قدرتمند مثل اسکله قناری و لابی شرکت های بزرگ آنها، در کمک به برنامه شاهراه‌های جدید دوچرخه‌سواری برای دریافت تاییدیه انجمن TfL ابزاری عمل کرد. مطمئن هستم که بدون نام 170 مدیر اجرایی که حمایت خود را از این برنامه اعلام داشتند نمی‌توانستیم آن را به انجام برسانیم. در یک سخنرانی اخیر کمیسر دوچرخه سواری شهردار اندرو گیلیگان، این مبارزه‌ی تنگاتنگ را شفاف ساخت:

” این کار در زمان خود کابوسی بود، و ما کاملا سرسختانه مقاومت کردیم، و از آن سو نیز با مقاومت مواجه بودیم، اما مثل آن مردی که کریس بوردمن، دوچرخه‌سوار المپیکی، می‌نامد مقاومت کردیم؛ آیا راجع به مامیل‌ها  شنیده‌اید، آنها آمیل بودند. اعتراضات زیادی نیز وجود داشت که تقریبا همیشه با این جمله آغاز می‌شد “البته که من از دوچرخه‌سواری حمایت می‌کنم…”

گلیگان در ادامه اشاره داشت که چطور با وجود کمک امثال فعالیت‌های دوچرخه‌سواری، آمیل‌ها بر سر حمایت عمومی جنگیدند.”

اگر کسی هست که می‌خواهد خاطرات ما را به چاپ برساند باید آنها را بخواند تا درک کند که چقدر دشوار بوده و چقدر به شکست نزدیک بوده.”

“فکر می‌کنم که طی دو سال گذشته پیشرفت چشم‌گیری داشته‌ایم – پیشرفتی بی‌سابقه – اما مطمئنم که هنوز در ابتدای راهِ تبدیل لندن به شهری دوچرخه دوست هستیم و وظیفه‌ی مردم لندن این است که از ادامه‌ی این پیشرفت بعد از ماه مه 2016، یعنی انتخابات بعدی شهرداری،  اطمینان حاصل کنند.”

فکر می‌کنم که این ارزیابی منصفانه و بیانگر سخت‌کوشی فعالان باشد. گلیگان فردی موثر بوده است، اما آیا درصورتی که سال آینده بوریس جانسون از سمت شهرداری کنار کشیده شود، او سمت خود را حفظ می‌کند؟ علاوه بر این، آیا صاحبان نفوذ در حمل‌نقل لندن زمانی که اقدامات برای دوچرخه‌سواری استارت بخورد باز به سراغ اتوبوس و مترو خواهند رفت؟

اجرای خاکریزی شاهراه دوچرخه‌سواری شرق/غرب

اجرای خاکریزی شاهراه دوچرخه‌سواری شرق/غرب

با وجود حجم کاری تا به امروز، فعالان هنوز نمی توانند به راحتی استراحت کنند. در کوتاه مدت نیازمند این هستیم که مناسب بودن مسیرهای تفکیک شده را برای استفاده، و تکمیل آنها با کیفیت بالا را تضمین کنیم. آنها همچنین باید این طرح را به شکلی قدرتمند به تمام لندن القا کنند که این خرابی‌ها ارزشش را دارد. حمل‌نقل در لندن باید تضمین کند که این مسیرها در جای خود تمیز و پاکیزه بمانند – مسیر دوچرخه‌ای که در آن کامیونی پارک کرده باشد که به درد کسی نمی‌خورد. ‌ در تلاش‌های بلندمدت باید تمرکز فعلی روی انتخابات شهرداری 2016 باشد. آینده‌ی دوچرخه‌سواری در سیتی‌هال بدون حمایت سیاسی موجب پس کشیدن ساده‌ی TfL از مسئولیت می‌شود. کمپین‌های ” عاشق لندنی، دنگی دونگیش کن” و #فضای دوچرخه‌سواری کمپین‌های آرمانی بودند که تصور گسترده‌تر عموم را از چگونگی لندن در آینده بدست گرفتند. با عینی شدنِ نتایج این کمپین‌ها، باید راهی پیدا کنیم که لندن را متقاعد سازیم این ایده چیز خوبی خواهد بود.

نشان‌دار کردن مسیرهای جدید دوچرخه در جنوب لندن – ببینید چقدر مرتب هستند!

نشان‌دار کردن مسیرهای جدید دوچرخه در جنوب لندن – ببینید چقدر مرتب هستند!

از مسیرهای دوچرخه که بگذریم، هنوز موضوع کامیون های کشنده برای کاربران آسیب‌پذیر جاده از اهمیت برخوردار است و هنوز باید روی این مسئله کار کرد تا آمار وحشتناک و اجتناب ناپذیر مرگ‌ومیر را کاهش یابد. فعالان بسیار زیادی در این زمینه وجود دارند، حال آنکه بوریس جانسون در این 10 ماه باقی مانده  از از شهردار بودنش از قدرت ایجاد تغییری پایدار برخوردار است. وی به منظور ادامه‌ی این فشار بر روی حمل‌ونقل لندن باید در هیئت خود  نماینده‌ای  برای دوچرخه‌سواری منسوب کند، یعنی حرکتی آسان اما به تعویق افتاده. وی برای امنیت کامیون‌ها نیز باید اصلاحات فوری انجام دهد. در این امر، وی به تضمین میرایی بلند مدت دوچرخه سواری خود کمک کرده و حذف آن را برای شهردار آینده دشوار ساخته است.

در حال حاضر، هر کسی که اعتراض خود را اعلام داشته، برای شهردار مکاتبه کرده، امضای دادخواست گرفته و به این حرکت کمکی کرده است باید لحظه‌ای به جایی که اکنون لندن به آن رسیده – هم به لحاظ اجتماعی و هم به لحاظ موفقیت – تامل کرده و از تماشای مسیرهای دوچرخه‌ای جدیدی که ساخته شده‌اند لذت ببرد. اما هنوز کار زیادی دارد تا لندن را از این دامنه به اوج قله‌ برسانیم. باید برای کارهای پیش‌رو آماده باشیم!

منبع : http://www.sustainablecitiescollective.com

FavoriteLoadingاضافه کردن به لیست علاقه مندی ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

« »

Scroll to top