بازسازی فضاهای غیرکاربردی واقع در زیر خطوط ریلی هوایی

در ۱۱ آبان | مجموعه علمی آموزشی, مقالات | توسط | دیدگاه بدون دیدگاه

بازسازی فضاهای غیرکاربردی واقع در زیر خطوط ریلی هوایی

ریل‌های هوایی شرکت حمل‌و‌نقل ریلی جی ام ز[1]د برفراز خیابان‌های برادوی و فلاشینگ[2] احداث شده است.

سیم‌های باکیفیت و مرغوب دریچه‌ی تازه‌ایی برای کنار گذاشتن ریل‌های هوایی در آمریکا گشوده است اتفاقی که کم و بیش تمام شهرها خواستار آن هستند..اما همچنان  فضاهای وسیعی بوجود آمده در زیر این سازه‌های ریلی بدون کاربرد باقی مانده‌ و به مکان‌هایی تاریک و پوشیده از گرد و غبار تبدیل شده‌اند.چنین فضاهای وسیعی بسیار کمیاب هستند، بعنوان مثال در نیویورک بالغ بر هفتصد مایل خطوط حمل‌و‌نقل ریلی هوایی وجود دارد که ده برابر این میزان در سراسر آمریکا گسترده است.

امروزه، طراحان شهری در نیویورک با استناد بر اصل اعتماد عمومی [3]و استفاده عمومی از منابع بدون کاربرد در تلاشند با استفاده از فضاهای خالی ایجاد شده در زیر ریل‌های هوایی بیشترین استفاده کاربردی از اماکن را داشته‌باشند.در گزارشی که با همکاری کمپانی حمل‌‌و‌نقل ان وای سی به مدت دوسال  پیرامون اینگونه فضاها انجام شد نشان داد تمایل زیادی برای کاربردی کردن این اماکن وجود دارد و آن‌را بطور کلی ال-اسپیس[4] نامیدند.

در ادامه بصورت چکیده به پاره‌ایی از مشکلات پیش‌روی این پروژه اشاره میکنیم:

در شهر پرجمعیت و متراکمی مانند نیویورک ، فضای بوجود آمده بعد از احداث خطوط ریلی هوایی، به هیچ عنوان مورد استفاده قرار نمیگیرد.مساحتی بالغ بر میلیون‌ها مترمربع که چهاربرابر مساحت پارک مرکزی[5] آمریکاست که این خود یکی از معضلات اصلی اجرای ریل‌های هوایی است که هنوز بطور رسمی مصوبه‌ایی برای  تعیین حد‌و‌مرز این گسترش  تصویب نشده است.

در اولین فهرستی که از فضاهای بی‌کاربرد  ارایه شد مشخص شد این اماکن دارای توان بالقوه‌ایی در جابجایی افراد است.در گزارشی که حدود 130 صفحه بود درباره‌ی ارزش اجرایی این طرح در آبادسازی و احیا کردن زیر ساخت‌های اماکن عمومی مطرح شد هرچند که بازخورد موفقیت آمیز برخی از موارد آن به زمانبندی و تعقل بیشتری نیازمند است.

طراحانی که بر اساس جلب اعتماد عمومی، در تلاش برای گسترش این پروژه‍ها هستند  برای شهری مانند  نیویورک پروژه‌‌ایی شش مرحله‌ایی در نظرگرفته‌اند تا به کمک آن به ارتقا دالان‌ها و زیرگذرهای عابرین پیاده بپردازند.

خیابان دایویژن[6]

پیاده‌سازی این پروژه در زیر این پل در منهتن منجر به ایجاد مکان عمومی برای تجمع افراد محلی شده‌است.این مکان تا پیش از این بدلیل آلودگی وسایل حمل‌و‌نقل عمومی و آب‌های سرازیر شده از پل به محیطی آلوده تبدیل شده‌ بود.هرچند تا قبل از این  گذرگاهی برای عبور ساکنان چیناتن بود ولی فضای کافی و ارامش‌بخشی برای استراحت در آن تعبیه نشده بود.تغییرات اعمال شده به ساکنان این منطقه کمک کرد تا اخر هفته‌ها فرصتی برای دورهم جمع شدن و تعامل با یکدیگر را داشته باشند.لازم به ذکر است برپایی کلاس‌های ورزشی، کلاس‌های خانه‌داری و …  خارج از چهارچوب‌های سنتی رایج، به استقبال از این پروژه کمک شایانی کرد.

طراحی‌های پیشرو برای این منطقه شامل نصب و بهبود روشنایی محل  و رنگ‌آمیزی  دیواره سازه‌ها مطابق با استانداردهای محیط‌زیست و جمع‌اوری آب حاصل از بارش باران است.

بلوار سوسرن[7]

نواختن موسیقی توسط گروه بوگی دون بوث[8] در طول مسیر از تغییرات ایجاد شده در راستای کاربردی کردن این بلوار است.

سروصدای ایجاد شده از عبور روزانه دو تا پنج قطار از بالای این بلوار،یکی از معضلاتی بود که مهندسین درصدد رفع آن برآمدندتا محیط را برای عابرین آرامش بخش کنند، بنابراین از یک گروه موسیقی کمک گرفتند.باجه‌های نواختن موسیقی در تمام طول روز توسط پخش کننده‌هایی که انرژی آنها از نور خورشید تامین میشوند به نواختن و پخش موزیک میپردازند.این طرح توانست رضایت روزانه 1500 نفر را جلب کند که همگی خواستار افزایش صدای موسیقی در محیط بودند تا صدای حاصله از تردد خودروها مهار شود.

پل کویینبرو[9]

ایده‌کاربردی برای این پل نصب چرخ‌های الکتریکی شارژی  زیر سازه‌های ریلی می‌باشد.دو منطقه‌ی مرفح در زیر این پل به ترتیب عبارتنداز زمین تنیس و فروشگاه زنجیره‌ایی تی جی مکس[10] است.این محیط دارای بیشترین فضای کاربردی است که هنوز بطور کامل از آن بهره‌برداری نشده و همچنان دارای انبارهای خالی و  پارکینگ‌های متروکه است.

همانطور که گفتیم طرح کاربردی کردن این فضاها، بکارگیری توپ‌های الکتریکی برای تامین برق دستگاه‌ها و کابین‌های پلیس است.علاوه براین یک ایستگاه برای استراحت راننده‌ها در نظر گرفته شده است.

تقاطع برادوی[11]

ایده‌کاربردی برای این منطقه  تهیه‌ی منطقه‌ایی اجتماعی  با فضاهای رنگی است. این مکان محل تقاطع پنج خط ریلی است که سازه‌های آن محیلی درهم و پیچیده را بوجود اورده‌است.بجز دست‌فروشان خیابانی فعالیت دیگری در این محل انجام نمیگیرد و بیشترین درصد آن تبدیل به پارکینگ شده است.ولی نکته قابل توجه ، رشد گیاهانی است که براثر ساطع شدن نور اتومبیل ها رشد کرده‌اند.

مجریان این پروژه در نظر دارند با رنگ‌آمیزی  محیط ، گسترش فضای سبز  و برپایی بازارهای محلی از محصولات کشاورزی، مردم را تشویق به استفاده از این فضاهای بکر بکنند.

لازم به ذکر است این ایده توانست جایزه‌ی اچ ان دی- مربوط به کارایی و کارآفرینی- را بخود اختصاص دهد.

پلازا کویین[12]

خیابان داچ کیل گرین[13] که زیر خط ریلی پلازا کویین واقع شده است تبدیل به یک پارکینگ پررفت‌و‌آمد برای افراد پیاده و دوچرخه‌سواران شده  که حاصل اجرای طرح اعتماد سازی عمومی برای استفاده از فضاهای عمومی است.بعبارت دیگر این محوطه یکبار دیگر فضاسازی و طراحی شده است.البته تا قبل از این طراحان و مهندسین تغییر کاربری این فضا و ایجاد فضای سبز را نامتناسب با این منطقه می‌دانستند.

آزادراه راک‌وی[14]

این آزادراه هم به مسیری برای تردد دوچرخه‌سواران و افراد پیاده تبدیل شده است و دارای پنجاه فوت پهنا می‌باشد.تا قبل از این جاده‌های این منطقه بدون کاربرد بود ولی با کمک طرح ال-اسپیس[15] و طراحی مجدد توسط هنرمندان خیابانی و دایر شدن فروشگاه‌های متنوع پربازدید شده است.تا دوماه دیگر کارگاه‌های مهارتی هم در این محل راه‌اندازی می‌شود.

[1] JMZ

[2] Broadway & Flushing Avenue

[3] Design trust for public space

[4] El-space

[5] Central park

[6] DIVISION STREET(Manhattan)

[7] SoutherBoulevard

 [9] Boogie down booth

[10] Tj Maxx

[11] Broadway junction

[12] Queens Plaza

[13] Dutch kill GREEN

[14] ROCKWAY FREEWAY

[15] EL-SPACE

منبع : http://www.citylab.com

FavoriteLoadingاضافه کردن به لیست علاقه مندی ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

« »

Scroll to top