ایجاد شهرهایی پایدار با حکومتی مناسب

در ۲۹ آبان | مجموعه علمی آموزشی, مقالات | توسط | دیدگاه بدون دیدگاه

از ایده تا اجرا: ایجاد شهرهایی پایدار با حکومتی مناسب

توسط ماریا آنتونیا تایگر. 14 جولای 2015

چگونه اداره شدنِ شهرها، تاثیر زیادی بر این دارد که آیا جوامع کم درآمد، مثل محلات فقیر نشین ریو دوژانیرو، واقعا از پروژه‌های زیر بنایی سود می‌برند.

چگونه آیا شهرها را اجبار به خدمات به مردم کنیم؟ ماریا آنتونیا تایگر به عنوان همکار WRI Helms در حکومت شهری و شهرهای پایدار مسئول پاسخ به این سوال بود. وی طی مقاله‌ی حاضر در سایتِ TheCityFix نظر ما را به تحقیقات میدانی خود در دو شهرِ برزیلی ریودوژانیرو و سائوپائولو جلب کرده تا شکاف های اصلی حکومتی را در برنامه‌ریزی شهری، سیاست عمومی، و موسسات بررسی کند. هر بخش از این مجموعه به ارزیابیِ این می‌پردازد که چطور اصلاحات در حکومت شهری می‌توانند تضمین کنند که تصمیم سازی در سطح شهری شفاف، فراگیر و پاسخگو می‌باشد.

در 20 سال گذشته، سه پروژه اصلی شهری در مناطق فقیرنشین ریودوژانیرو علی‌رغم اینکه در ابتدا با اقبال بین‌المللی مواجه شدند در بلند مدت شکست خوردند. این پروژه‌ها – فاولا در بایرو، پروژه شتاب رشد (PAC) و کارناوال مورار – همگی برای احیای این مناطق در نظر گرفته شده بودند. به عنوان مثال، ماولا باریو که توسط معمار و طراح شهری مشهور یعنی جورج جارگی توسعه یافته بود، اولین از این 3 پروژه بود و زیرساخت‌های حیاتی را به این مناطق آورد – از جمله ارتقائات پایه‌ای مثل کوچه‌های آسفالت شده و خطوط فاضلاب. اگرچه که این پروژه ارتقائات پایه را به این محله بخشید اما به ساکنان آموزش استفاده از آنها داده نشد و بعد از 20 سال استفاده‌ی نادرست بخش بسیاری از زیرساختِ اصلی از بین رفته است. این پروژه در بلند مدت تنها به دلیل یک مشکل حکومتی شکست خورد: نظارت. چنانچه جورج در طول تحقیقات میدانیم در برزیل توضیح می‌دهد، حکومت‌های محلی اغلب زیرساخت‌ها را بدون ایجاد آمادگی برای اجرا و بهره‌برداری از ان به ساکنان توسعه می‌بخشد. برای مثال، بسیاری از ساختمان‌های اجتماعی دیگر به منظور اصلی ان استفاده نمی‌شوند و نیاز به تعمیر و نگهداری دارند. اعضای اجتماع که هنوز با اطراف خود اخت نشده‌اند، چگونگی نگه‌داری از زیرساخت را البته به دلیل نبود راهنمایی، درک نمی‌کنند. عدم حضور دولت می‌تواند منجر به افزایش فروشندگان مواد مخدر نیز بشود که این شکاف را با ارائه خدمات شهری و حفظ نظم پر می‌کنند. در نتیجه، پروژه ها و برنامه ها در ارائه منافع مورد نظر شکست خورده و سرمایه از دست می‌رود.

دلیل اهمیت حکومت در این است. فالوا بایرو می‌توانست در بلند مدت برنامه‌ای موفق باشد. PAC و کارناوال مورار – پروژه‌های پیگیری که سال‌ها بعد ایجاد شدند – لزوما نباید برای تعمیم در جوامع مازاد استثنا می‌شدند. به هرصورت، این مدل حکومتِ خوب را کم داشت چراکه هیچ مشارکتی از سمت عموم نداشت ، ساکنین به اطلاعات مورد نیاز دسترسی نداشته‌اند و حکومت محلی موفق به نظارت بر نتایج بعد از اجرا نشده است. شهرها نمی‌توانند بدون حکومتی خوب به شهری پایدار تبدیل شوند.

چگونه به حکومت فکر کنیم

در اینجا 5 فاکتور اصلی برای راه‌اندازی شهرها وجود دارد: دسترسی به اطلاعات، مشارکت عمومی، ظرفیت سازمانی، پاسخگویی، و انعطاف پذیری. این دسته بندی ها شامل طیف وسیعی از مسائل مربوط به حاکمیت شهری میشوند، از قبیل چگونگی عملکرد بازار اراضی شهری، نمایندگان دولتی تا چه حد شفاف هستند، و مقدار مشارکت جامعه مدنی در حکومت محلی.

چارچوبی برای تفکر درباره حاکمیت شهری.

گرافیک توسط ماریا تایگر.

بسیاری از شهرها در تلاش برای دست‌یابی به تعهدات مربوط به پایداری خود می‌باشند. به هرصورت، اصلاح شیوه‌ی حکومتی شهر خود می‌تواند راهی ساده‌تر را برای راه‌اندازی آن به ارمغان آورد. ما با ایجاد پایه و اساسی درست و آماده‌سازی تمام سهامداران برای انجام درست وظیفه‌شان می‌توانیم شهرهایی انعطاف‌پذیر و پایدار ایجاد کنیم که در بلند مدت موفق‌تر خواهند بود، به جای اینکه تنها روی مدل‌های مفید برای امروزمان کار کنیم.  نظر بر طرح اساسی مناسب برای ایجاد شهرهایی به قدرتمندی ساختمان‌هایی است که آن را تکمیل می‌کنند.

FavoriteLoadingاضافه کردن به لیست علاقه مندی ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

« »

Scroll to top