آیین‌نامه‌ پیشگیری‌ و مبارزه‌ با آتش‌ سوزی‌ در کارگاه‌ها( مصوب 1/6/1340)

در ۱۵ بهمن | مجموعه ایمنی و استحکام بنا, قوانین مدیریت شهری | توسط | دیدگاه بدون دیدگاه

آیین‌نامه‌ پیشگیری‌ و مبارزه‌ با آتش‌ سوزی‌ در کارگاه‌ها( مصوب 1/6/1340) ماده 1ـ بموجب ماده 47 قانون کار آئین نامه مربوط به پیشگیری و مبارزه با آتش سوزی در کلیه کارگاهها بشرح زیر تدوین می گردد. فصل اول ـ وسائل پیشگیری و مبارزه با آتش سوزی تدارکات عمومی ماده 2 ـ کلیه کارگاهها باید دارای وسائل و تجهیزات کافی پیشگیری و مبارزه با آتش سوزی بوده و در تمام ساعات شبانه روز اشخاص را که از تعلیمات لازم بهره مند و بطریقه صحیح استعمال وسائل و تجهیزات مربوطه آشنا باشند در اختیار داشته باشند. تبصره 1 ـ در نقاطی که مراکز آتش نشانی وجود دارد کارگاهها باید وسیله ارتباط با مراکز مزبور را در اختیار داشته باشند. تبصره 2 ـ هر کارگاه باید گزارش کلیه آتش سوزیهای کوچک و بزرگ خود و مواد و وسائلی که برای اطفاء آن بکار رفته و میزان خسارت مالی وارده را باطلاع مرکز آتش نشانی محل و اداره کل بازرسی کار برساند. ذخیره آب ماده 3ـ برای خاموش نمودن حریق های احتمالی در هر کارگاه باید آب با فشار کافی تامین گردد و در صورت عدم ارتباط با لوله کشی شهر از لحاظ تامین آب با نظر مقام صلاحیت دار و پیش بینی حداکثر وسعت آتش سوزی در کارگاه به تهیه ذخیره آب کافی اقدام شود. لوله ها و شلانگهای آب آتش نشانی ماده 4 ـ لوله های اصلی آب آتش نشانی و شلانگها بایستی پیوسته آماده برای استفاده بوده و بنحوی قرار گرفته و یا محافظ شود که حرکت وسائط نقلیه صدمه ای به آنها وارد نیاورد و در مواردیکه برحسب ضرورت شلنگها در عرض جاده یا معابر وسائط نقلیه عبور داده می شود بایستی پلهای مخصوص برای محافظت آنها تهیه و بروی آنها گذاشته شود تا عبور وسائط نامبرده از روی پل های مذکور انجام گرفته و آسیبی به شلنگها و در نتیجه اختلالی در کار مبارزه با آتش سوزی وارد نیاید. ماده 5 ـ برای جلوگیری از یخ زدن آب در لوله های اصلی و شلانگها در زمستان باید اقدامات احتیاطی از قبیل دفن و عایق پیچی لوله های اصلی و خالی کردن شلانگها پس از استعمال و غیره بعمل آید و در نقاط سردسیر که احتمال انجماد آب در مخازن و لوله ها بیشتر است بایستی مخازن آب زیر زمینی بوده و از تلمبه استفاده گردد و شیرهای آب باید حداقل در عمق 25 سانتیمتر در حوضچه های مخصوص قرارداده و دریچه سرپوش آنها عایق و آب بندی شده تا آب بندی شده تا برف و باران در داخل آنها نفوذ ننماید. تبصره ـ برای جلوگیری از انجماد آب در شیرهای آب آتش نشانی شیر احتیاط آنرا باید در طی زمستان هفته ای یکمرتبه باز و آب موجود را تخلیه نمود. ماده 6 ـ برای اطمینان از حاضر بکار بردن لوله های اصلی آب آتش نشانی آزمایش ماهیانه آنها جهت تمیز شدن از رسوبات و گل و لای ضروری می باشد. ماده 7 ـ کلیه سرقفلها در شلانگها و لوله های آب گیری لوله های آب آتش نشانی در کارگاههای باید حتی المقدور از نوع و اندازه?ایکه مرکز آتش نشانی محل بکار می رود انتخاب شود. تا در صورتیکه از مرکز مذکور استمداد شود اشکالی پیش نیاید. ماده 8 ـ شلانگهائی که برای اطفاء حریق در محوطه باز کارگاه ها بکار برده می شود بایستی اقلا از شلانگهائی بقطر 5/63 میلیمتر (5/2 اینچ) و سرلوله های بقطر از 19 تا 4/25 میلیمتر (از 3 چهارم تا 1 اینچ) با در نظر گرفتن فشار آب انتخاب گردد. ماده 9 ـ شلانگهائی که در داخل ساختمان برای مبارزه با حریق بکاربرده می شود بایستی از نوع شلانگهای قرقره اقلا از 4/25 تا 4/44 میلیمتر یا (1 تا 1 و سه چهارم اینچ) و سر لوله های بقطر از 5/9 تا 7/12 میلیمتر (3 هشتم تا یک دوم اینچ) با در نظر گرفتن فشار آب انتخاب گردد. ماده 10 ـ شلانگهای آتش نشانی را پس از هر مرتبه استعمال باید کاملا از آب خالی نمود و شلانگهای آستر لاستیکی را باید اقلا هر سه ماه یک مرتبه آزمایش نمود. استعمال آب ماده 11 ـ در مواردیکه مقادیر زیادی مایعات قابل اشتعال و انواع مختلف روغنها و رنگها و امثال آن یا گردهای آلی قابل اشتعال در معرض حریق قرار گرفته باشد بهیچ وجه نباید مبادرت به استعمال آب کرد مگر بصورت پودر استعمال شود. ماده 12 ـ در مواردی که تجهیزات الکتریکی دارای جریان الکتریسیته هستند و دچار آتش سوزی می شوند باید از خاموش کننده های سودا اسید و مولد کف و همچنین استعمال آب اکیدا خودداری گردد. ماده 13 ـ در مواردیکه پودر فلزات قابل اشتعال مانند پودر الومینیم یا پودر منیزیم و غیره در معرض حریق قرار گیرد و همچنین موادی نظیر کربورد و کلسیم و غیره که با ریختن آب روی آنها ممکن است گازهای قابل اشتعال و قابل انفجار و یا مضره از آنها متصاعد گردد از استعمال آب بایستی به کلی احتراز نمود. ماده 14 ـ در محل ورد و داخل ابنیه کارخانجات و مؤسساتی که یک یا چند نوع از مواد مشروحه در ماده های 11ـ 12 و 13 وجود دارد باید نوع آن را روی تابلوی مخصوص آگهی نمود و ضمنا وجود چنین موادی را باید به مرکز آتش نشانی محل که ممکن است در صورت بروز آتش سوزی از آن استمداد شود اطلاع داد. دستگاههای ثابت آب پاش خودکار و انواع دیگر آن ماده 15ـ در کارگاهها و مؤسساتی که برای مبارزه با حریق دستگاه های ثابت آب پاش خودکار بکار برده می شود شیرهای اصلی کنترل آب این دستگاه ها باید در تمام اوقات باز نگاهداشته شود و فقط بدستور یک شخص مسئول میتوان شیرهای مذکور را برای قطع نمودن جریان آب در داخل دستگاهها بست. ماده 16 ـ شیرهای مذکور در ماده (15) بایستی مجهز باسباب الکتریکی خودکار صوتی بوده تا در صورت بسته شدن به اطاق متصدی مربوط اعلام خطر شود. ماده 17 ـ فاصله سر آب پاشهای خودکار از اشیاء مورد حفاظت و سایر نقاط اطراف آنها باید از 60 سانتیمتر (12 اینچ) کمتر نباشد. ماده 18 ـ دستگاههای ثابت خودکاری که با کف یا انیدریدکربنیک و غیره برای خاموش کردن مواد قابل احتراق و اشتعال در کارگاهها نصب گردیده باید همیشه طبق اصول فنی آماده بکار نگاهداشته شود. خاموش کنندهای دستی و چرخ دار ماده 19 ـ کلیه کارگاهها و مؤسسات صنعتی اعم از اینکه در آنها وسیله حفاظتی از نوع دستگاههای تصویب شده ثابت خودکار وجود داشته یا نداشته باشد باید برای حفاظت علیه حریقهای کوچک اتفاقی بخاموش کننده های دستی مناسب با نوع حریقهائی که ممکن است از نقطه نظر کیفیت کار و موادی که در کارگاهها و مؤسسات مذکور وجود دارد مجهز باشد. ماده 20 ـ خاموش کننده های دستی و چرخدار را باید پیوسته در مکانی مناسب و مشخص که احتمال بروز حریق در آن کمتر و دسترسی به آن آسانتر است نگاهداری نمود و محل نصب یا نگاهداری آنها بایستی با رنگ قرمز مشخص شود. ماده 21 ـ در مواردیکه مواد سوختنی غیر از آنچه در مواد 22ـ 23ـ 24 اتی ذکر می شود در معرض حریق قرار گیرند وسائل قابل حمل مبارزه با آتش می تواند شامل لوازم زیر باشد.سطل آب ـ سطل شن ـ شلانگهای قرقره ای با استفاده از شیر آب عمومی یا از مخازن مرتفع آب ـ خاموش کننده های محتوی مواد سودا اسید یا آب ـ گاز ـ و ضمنا در مواقعی که برودت هوا باعث انجماد آب می شود بایستی تدابیر احتیاطی برای جلوگیری از یخ زدن آب در شیرها و یخ زدن خاموش کنندهای سودا ـ اسید و آب گاز بکار برد. ماده 22 ـ برای خاموش نمودن حریقهای مایعات قابل اشتعال و انواع مختلف روغنها و رنگها نباید از خاموش کننده های آبی استفاده شود بلکه باید از خاموش کننده های حاوی کف یا پودر شیمیائی و خاموش کننده هائی از نوع 2co و سایر خاموش کنندهای معادل آن استفاده گردد. ماده 23 ـ چنانچه حریق در مکانی روی دهد که تجهیزات الکتریکی که دارای جریان الکتریسته است در معرض آتش سوزی قرار گرفته باشد در این صورت وسائل و تجهیزات قابل حمل فوق الذکر نباید شامل کف یا دستگاههای آتش نشانی آبی باشد بلکه بجای آنها باید از خاموش کننده های نوع2coخاموش کننده های پودر شیمیائی یا سایر مواد معادل استفاده کرد علاوه بر این مسئله شدت و ضعف جریان الکتریسته در دستگاههائی که دچار حریق گردیده نیز باید مورد توجه مامورین آتش نشانی از نظر حفاظت شخصی قرار گیرد. ماده 24 ـ برای خاموش کردن حریق پودر یا براده فلزاتی نظیر منیزیم الومینیوم و غیره باید از استعمال هر گونه مایع و مواد خاموش کننده از نوع سودا اسید و کف پودر شیمیائی و غیره موکدا جلوگیری بعمل آورد و بایستی با ایجاد دیواره یا سدی از شن و ماسه نرم و خشک ـ گرد سنگ و سایر مواد خنثی که به مقدار فراوان در محل آماده و در دسترس گذاشته شده است مانع از توسعه و پیشرفت آتش گردید و یا پودر مخصوصی که بوسیله کارخانه سازنده فلز منطور توصیه شده است اقدام به خاموش نمودن آتش نمود. ماده 25 ـ در مورد خاموش کننده های دستی و چرخدار مراتب زیر را باید رعایت نمود. الف ـ بازرسی ماهیانه از کلیه آنها باستثنای نوع2 co که هر 6 ماه یک مرتبه باید بازرسی شود. ب ـ بازرسی سالیانه برای اطلاع از کیفیت و کمیت مواد خاموش کننده و در صورت لزوم برای دوباره پر کردن آنها. ج ـ آزمایش دو ساله برای تحت فشار گذاشتن بدنه ظروف خاموش کننده با فشاری که از طرف کارخانه سازنده تعیین شده است. تبصره ـ خاموش کننده ها را باید بلافاصله پس از استعمال دوباره پر نموده و در محل خود گذاشت. ماده 26 ـ توجه اشخاصی را که در مبارزه حریق شرکت دارند باید به خطرات استعمال خاموش کننده های از نوع تتراکلروردو کربن و بر مورد و متیل در فضای مسدود جلب نمود زیرا مواد مذکور سمی بوده و در اثر حرارت آتش تجزیه شده و تولید بخارات سمی مینماید و نیز باید آنها را بعملیات شیمیائی که در بعضی موارد بین مایعات خاموش کننده مذکور یرای خاموش کردن آنها بکار رفته است رخ می دهد آگاه نمود. فصل دوم ـ وسائل اعلام خطر و تمرینهای مربوط باطفاء حریق ماده 27ـ کلیه کارگاهها که فعالیت آنها امکان مخاطرات شدید یا نسبتا مهم آتش سوزی دارد باید مجهز بوسائل اعلام وقوع حریق باشند این وسائل باید متعدد بوده و اعلام خطر در هر قسمت از ساختمان کارگاه که بصدا درآید برای کلیه اشخاصی که در ساختمان هستند بطور وضوح قابل استماع باشد. وسائل اعلام خطر حریق ممکن است دستی یا خودکار باشد ماده 28 ـ در هر طبقه از ساختمان کارگاه بایستی تعداد کافی وسائل اعلام خطر حریق دستی وجود داشته باشد و این وسائل را باید در جعبه های شیشه ای در محلی قرار داد که برای رسیدن به آنها طی مسافتی بیش از 30 متر (100 فوت) ضروری نباشد. ماده 29 ـ وسائل اعلام وقوع خطر بایستی بوسیله رنگ قرمز که در محل نصب آنها بکار رفته کاملا مشخص باشند و بسهولت در دسترس بوده و در معبر طبیعی دور از آتش قرار داشته باشند. ماده 30 ـ وسائل اعلام خطر حریق باید از نقطه نظر نوع و آهنگ صدا نسبت به کلیه وسائل صوتی دیگر مشخص بوده و به هیچ وجه برای مقاصد دیگری غیر از اعلام خطر حریق و یا احضار افراد برای تمرین های مبارزه با حریق مورد استفاده قرار نگیرد. ماده 31 ـ وسائل اعلام خطر حریق که با نیروی الکتریسته یا بخار بکار می افتد باید طوری تعبیه شود که از کار افتادن نیروی الکتریسته یا بخار کارگاه مانع کار آنها نگردد. تمرینهای تخلیه ساختمان در کلیه کارگاهها ماده 32 ـ تمرینهای مربوط به تخلیه کارگاهها یا ساختمانها را باید اقلا هر 6 ماه یکمرتبه انجام داد تا بدین وسیله از خروج منظم افراد از ساختمان در موقع بروز حریق و جلوگیری از وحشت و ترس اطمینان حاصل شود. ماده 33 ـ این تمرینها باید از طریق تشکیلاتی از طرف کارگاه که قادر به تنظیم و هدایت آن باشد سرپرستی گردد. ماده 34 ـ تمرینهای تخلیه باید به طریقی ترتیب داده شود که با شرایط حقیقی وفق داشته باشد. ماده 35 ـ کلیه اشخاصی که در کارگاه بکار اشتغال دارند باید در تمرین تخلیه شرکت نموده و برای استفاده از خاموش کننده ها جهت مبارزه با حریقهای کوچک آموزش کافی داشته باشد. تمرین های مبارزه با حریق ماده 36 ـ در کارگاه هائی که دارای دسته های آتش نشانی تعلیم یافته و مجهز می باشند تمرینهای آتش نشانی باید اقلا ماهی یک مرتبه انجام گیرد و ارجح آنست که تمرینهای نامبرده بدون اطلاع قبلی انجام پذیرد. ماده 37 ـ تمرینهای مبارزه با حریق مذکور در ماده 36 باید تقریبا با شرایط واقعی تطبیق نموده و شامل استعمال وسائل و تجهیزات آنش نشانی باشد. شرکت کارکنان در مبارزه با حریق ماده 38 ـ در هر یک از کارگاهها که دارای دسته های آتش نشانی تعلیم یافته نمی باشد باید سعی شود که تدریجا کلیه کارکنان بخصوص کلیه نگهبان ها با طرز استعمال و بکار انداختن وسائل و تجهیزات مبارزه با حریق و همچنین استفاده از هر یک از آنها در مقابل نوع حریقی که برای آن منظور گردیده کاملا تربیت و آماده کرد تا در موقع آتش سوزی بتواند تحت رهبری اکیپ های مجهز و تعلیم یاقته کارگاه انجام وظیفه نمایند. ماده 39 ـ در کارگاهها باید کارگران جدیدالاستخدام را به کلیه وسائل و تجهیزات مبارزه با حریق ـ درهای خروجی و موارد استفاده از آنها در موقع پیش آمد آتش سوزی استفاده نمود. فصل سوم ـ انبار کردن و نگاهداری مواد قابل انفجار و مواد قابل اشتعال مواد قابل انفجار ماده 40 ـ مواد قابل انفجار تجارتی را باید بر طبق مقررات خاصی که بتصویب مقام صلاحیت دار رسیده است انبار و نگاهداری کرد. مایعات قابل اشتعال ماده 41 ـ نگاهداری و ذخیره مایعات قابل اشتعال با نقطه سوخت کمتر از 21 درچه سانتیگراد (با طریق آزمایش تعیین گردیده در محل کار باید به 18 لیتر آنهم فقط در ظروف مخصوص سر بسته محدود کرده و دور از منابع جرقه و حرارت قرار داد. ماده 42 ـ مایعات قابل اشتغال که در ظروف دربسته نگاهداری می شوند باید به مقدار محدودی که از طرف مقام صلاحیتدار تعیین می شود در انبار که از نقطه نظر ساختمان در مقابل حریق مقاومت داشته و بالای سطح زمین قرار گرفته و بوسیله دیوارها و در و پنجره?های ضد حریق خودکار از سایر قسمتهای ساختمان مجزا می شود نگاه داری کرد. ماده 43 ـ در ساختمان در و پنجره و هر قسم مدخل انباره های ماده 42 نباید شیشه شفاف به کار رود و در صورت لزوم باید از شیشه مات استفاده شود. ماده 44 ـ نگاهداری و ذخیره مقادیر زیاد مایعات قابل اشتغال فقط در مخازن مجزا و یا تانکهای مخصوص که در بالا یا زیرزمین ساخته شده (مخازن زیر زمینی دارای رجحان بیشتری می باشد) و به فاصله کافی از ابنیه دیگری که از طرف مقام صلاحیت تعیین می شود مجزا خواهد بود. ماده 45ـ برای رسانیدن مصرف مواد قابل اشتعال قسمتهای مختلف کارخانه باید از لوله استفاده شود. ماده 46ـ از نظر نور در انبارهای مذکور در ماده های 42 و 44 بایستی از چراغهای با حباب ضد شعله استفاده شود. ماده 47ـ انبار بایستی مجهز به وسایل تهویه طبیعی و در صورت لزوم تهویه مصنوعی ضد شعله باشد. تبصره ـ کلیدها ـ فیوزها ـ و سایر ادوات و وسائل الکتریکی در این گونه انبارها بایستی از نوع ضد شعله انتخاب گردد. ماده 48ـ تدابیر مؤثری باید اتخاذ شود که از چکه و نشت این قبیل مایعات قابل اشتعال و نفوذ به قسمتهای زیرین ساختمان و داخل آبروها و مجاری آب جلوگیری شود و ریخت و پاش اتفاقی آنها بمیزانی محدود گردد که متضمن هیچگونه خطری نباشد و همچنین از امکان ایجاد هر قسم مخلوط قابل اشتعال و انفجار بخار و هوا مخصوصا در حین انتقال مایعات مورد بحث ممانعت شود. گازهای فشرده ماده 49ـ بطری های مخازن محتوی گازهای فشرده را ممکن است فقط در نقاط باز نگاهداری کرد مشروط به آن که به طور کلی در مقابل تغییرات فوق العلاده حرارت ـ اشعه مستقیم خورشید ـ تراکم برف یا رطوبت مداوم از آنها محافظت شود. ماده 50 ـ بطری های گاز که در داخل کارگاهها انبار می گردد محوطه نگاهداری آنها بایستی بوسیله دیوارها یا مانعی که در مقابل آتش و حرارت استقامت داشته باشد محصور و مجزا گردد و در صورت امکان حتی المقدور آنها را بطور قائم (سر بطری بطرف بالا) در گیره های مخصوصی که مانع از زمین افتادن آنها می شود نگاهداری گردد. تبصره ـ انبار بطری ها و مخازن گازهای فشرده باید دارای تهویه کافی باشد. ماده 51ـ گازهای فشرده را به هیچ وجه نباید نزدیک و در مجاورت مواد فوق العاده قابل اشتغال نگاهداری کرد. ماده 52ـ در صورت نشت گاز های قابل اشتعال بایستی بلافاصله منابع حرارت و جرقه ها را از بین برده و جریان برق را قطع کرد و به آتش نشانی شهر و فروشنده این قبیل گازها اطلاع داد و نسبت به تهویه محل اقدام فوری نمود. ماده 53ـ محل انبار این نوع بطری ها بایستی حتی الامکان از سرایت حریق دور بوده و مجهز به دستگاه ثابت آب پاش خود کار باشد. ذغال سنگ ـ سلولوئید و سایر اجسام جامد شدیدالاشتغال ماده 54ـ جهت نگاهداری و ذخیره ومقادیر زیادی ذغال سنگ و جلوگیری از احتراق خود بخود چنانچه در محلهای باز نگاهداری شود بایستی آنرا به صورت توده های جداگانه انبار نمود بطوریکه ضخامت قشر ذغال در هیچ نقطه ای از توده ها انباشته شده بیش از 3 متر از سطحی که در معرض هوا قرار گرفته فاصله نداشته باشد ماده 55 ـ انبار ذغال سنگ و ذغال چوب باید در محلی قرار گیرد که در مجاورت آتش نبوده و ساختمان آن بایستی از مصالح مقاوم در مقابل حریق ساخته شده و دارای تهویه کافی باشد. ماده 56 ـ ذغال سنگ پودر شده که درجه حرارت آن از 65ـ درجه سانتیگراد تجاوز کند قبل از آن که در ظروف و یا مخازن ریخته شوند باید بقدر کافی آنها را سرد نمود. ماده 57 ـ سطلها یا ظروف مخصوص نگاهداری ذغال پودر باید از مواد نسوز تهیه و بقسمی محل آنها انتخاب شود که تشعشعات حرارتی دیگهای بخار کوره ها لوله های بخار یا سایر منابع حرارتی نتوانند درجه حرارت محتویات آنها را به میزان مخاطره انگیزی بالا برد. ماده 58 ـ سلولوئید و سایر مواد شدیدالاشتعال جامد را بایستی فقط در شرایطی که از طرف یک مقام صلاحیتدار تعیین گردیده است انبار نمود. مواد بسته بندی شده ماده 59 ـ مقدیر زیاد تراشه و مواد بسته بندی شده قابل اشتعال را باید در ساختمانهای مجزا یا در اطاقهای مقاوم در مقابل حریق یا اطاقهائی که از دیوارهای فلزی ساخته شده و با درهای فلزی مجهز گردیده نگاهداری شوند. ماده 60 ـ در اطاقهای مذکور در ماده 59 به هیچ وجه نباید دریچه و مدخلی که در آن شیشه شفاف به کار رفته وجود داشته باشد استفاده از شیشه های مات مانعی ندارد. ماده 61 ـ چنانچه مواد مذکور فوق مقدارشان کم باشد میتوان آنها را در صندوقهای فلزی سرپوش دار نگاهداری کرد. استعمال دخانیات ماده 62 ـ استعمال دخانیات ـ روشن کردن و همراه داشتن کبریت فندک و هرگونه اشیاء مولد شعله یا جرقه بایستی در کلیه نقاطی که در آنها مواد قابل احتراق مواد قابل اشتعال یا مواد قابل انفجار نگاهداری و یا به کار برده می شود ممنوع باشد. فصل چهارم ـ از بین بردن فضولات ـ جمع آوری فضولات ماده 63 ـ در مواردی که فضولات صنعتی قابل احتراق ـ اشتعال و قابل انفجار با وسائل مکانیکی به خارج حمل نمی شود و به هیچ وجه نباید اجازه داد که در سطح کارگاهها متراکم گردد بلکه باید آنها را در صندوقهای فلزی سرپوش دار جمع آوری و مرتب بخارج حمل کرد. ماده 64 ـ در کلیه محلهائی که فضولات آغشته به روغن کهنه پاره هائی که برای تمیز نمودن ماشین آلات و یا کارهای دیگر مورد استفاده قرار می گیرد و همچنین فضولاتی که ممکن است به خودی خود آتش گیرند وجود دارد بایستی در صندوقهای فلزی سرپوش دار نگاهداری شوند. از بین بردن فضولات ماده 65 ـ محتویات ظروف و صندوقهای مذکور در ماده 63 و 64 را باید بطور مرتب به خارج کارگاه حمل و سوزانیده و یا در زیر جاک دفع نمود مگر در مواردی که باید آنها را عدل بندی نموده و طبق برنامه بخارج حمل کرد. ماده 66 ـ فضولات مواد قابل اشتعال که به صورت عدل بندی در میآیند باید در انبارهائی که دیوار و درب آنها فلزیست یا در ساختمانی که از مصالح نسوز ساخته شده دور از کارگاه نگاهداری گردد این فضولات را اقلا ماهی یک مرتبه باید به خارج حمل کرد. ماده 67 ـ میتوان مدت مذکور در ماده فوق را در صورتی که انبار دارای فاصله کافی طبق نظر مقام صلاحیتدار از کارگاه باشد تمدید نمود ولی مدت تمدید نباید تا حدی باشد که فضولات جمع آوری شده تولید خطر بنماید. سوزاندن فضولات ماده 68 ـ فضولات و زباله ها را بایستی در کوره های مخصوص انسیزاتور (incin. Erators ) سوزاند. ماده 69 ـ در کارخانجاتی که فضولات را برای ایجاد حرارت مورد استفاده قرار میدهند بایستی فورا آنها را سوزاند ماده 70 ـ در مواردی که فضولات در هوای آزاد سوزانده می شود این عمل نباید در فاصله ای کمتر از 15 متر (50 فوت) از ساختمانهای قابل احتراق و 6 متر (20 فوت) در سایر ساختمانها انجام گیرد. ماده 71 ـ احتیاط لازم برای حفظ اشخاصی که فضولات را می سوزانند باید به عمل آید. ماده 72 ـ فضولات شدیدالاشتعال را باید جداگانه سوزاند. ذغال و دوده ماده 73 ـ برای جمع آوری و انبار کردن مواد نیم سوخته و ذغالها یا قشرهائی که از تراشیدن و تمیز نمودن داخل لوله های حامل مواد نفتی کوره های دستگاههای پالایشگاهها و دوده های سایر کوره ها حاصل می شود باید از محفظه های دائمی غیر قابل اشتعال یا محلهای بی خطر دیگری در داخل کارگاهها که حداقل 15 متر (50 فوت) دورتر از ساختمانهای اصلی ساخته می شود استفاده گردد و سپس آنها را به وسایل لازم معدوم نمود. ماده 74 ـ پوستها و قشرهائی که از تمیز نمودن داخل ظرفهای محتوی گاز نفت خام و یا مواد تقطیری تصفیه نشده جمع آوری می شود باید در بشکه های فلزی ریخته و در زیر آب نگاهداری شود و سپس در اسرع وقت آنها را در محل بی خطری در زیر خاک مدفون ساخت. فصل پنجم ـ جلوگیری از حوادث ناشی از صاعقه ماده 75 ـ در موارد زیر باید علیه صاعقه تدابیر حفاظنی اتخاذ شود الف ـ ابنیه و محلهائی که در آنها مواد قابل اشتعال تهیه مصرف و یا انبار می شود. ب ـ تانکهای مخزن مایعات نفتی ـ روغنی رنگ و هرگونه مایعات قابل اشتعال دیگر. ج ـ دودکشهای مرتفع ماده 76 ـ در مناطقی که صاعقه بکرات بوقوع می پیوندد تدابیر حفاظتی مخصوصا در موارد زیر باید اتخاذ گردد. الف ـ الواتورهای غلات ب ـ آسیاهای مواد غذائی و آرد ج ـ ابنیه مجزائی که در آنجا مواد قابل اشتعال از قبیل گازها ـ ابخره گردها و غبارهای متشکل از الیاف پشم و پنبه و نظایر آن وجود دارد. د ـ نوکهای فلزی ـ پایه های فلزی پرچم در ساختمانهای مرتفع و برجهای آب. اتصال زمین در ساختمانها ماده 77 ـ بنا ها ـ مخازن و سایر ساختمانهائی که سقف یا بدنه آنها دارای پوشش فلزی بوده و از نظر هدایت الکتریسته بهم متصل می باشند ولی بر روی پایه عایق قرارگرفته اند باید از نظر الکتریکی به طور صحیح به زمین اتصال داده شود. ماده 78 ـ از نظر جلوگیری از مخاطرات برق ساکن بایستی مخازن حاوی مواد قابل اشتعال برجهای عملیات مواد قابل اشتعال و لوله های معبر مواد قابل اشتعال دارای اتصال زمین مؤثری بوده که اقلا هر شش ماه یک مرتبه مورد معاینه و آزمایش دقیق قرار گرفته و در صورت لزوم تعمیر شود. ماده 79 ـ در اماکنی که امکان ذخیره شدن برق ساکن در اشخاص یا در اشیاء وجود داشته و اشخاصی یا اشیاء مذکور در معرض تماس با گازهای قابل اشتعال یا انفجار قرار گیرند (مانند کیفیتی که در اطاق عمل در بیمارستانها و غیره وجود دارد) برای جلوگیری از ایجاد جرقه ناشی از تخلیه برق ساکن و دفع خطرات آن بایستی تدابیر لازم اتخاذ و پیش بینی شود. برق گیر و منضمات آن ماده 80 ـ ساختمانهائی که از مصالح عایق الکتریسته ساخته شده و یا در ساختمانهایی که پوشش فلزی آنها از نقطه نظر هدایت جریان الکتریسته به هم متصل نیستند بایستی با میله برق گیر رشته های هادی جریان و اتصال زمین مجهز شوند. ماده 81 ـ دودکشها و دستگاههای تهویه و اشیاء فلزی دیگر که نسبت به بدنه ساختمان مرتفع بوده یا پیش آمدگی دارند باید به طریقی قابل اطمینان به سیستم برق گیر ساختمان اتصال داده شود. ماده 82 ـ از سیمهای برق گیر قرار گرفته باید بآن اتصال داده شود. ماده 83 ـ در داخل بنائی که اجسام فلزی با ابعاد بزرگی وجود دارد باید خسم مذکور را از بالاترین نقطه در داخل بنا بزمین اتصال داد. ماده 84 ـ اجسام فلزی که یکی از ابعاد آنها از 80/1 متر (6 فوت) در داخل یک بنا باشد و به فاصله ای بیش از 180 متر (6 فوت) از سیم برق گیر قرارگرفته باشد باید بطور مستقل به زمین اتصال داده شود. ماده 85ـ کلیه برق گیرها و منضمات آن باید اقلا هر 6 ماه یک رتبه بازرسی و آمازیش گردیده و در صورت لزوم تعمیر گردد. صاعقه شکن ماده 86 ـ در مورد کلیه سیمهای هوائی مربوط به روشنائی نیروی برق ـ تلفن ـ رادیو و تلویزیون که وارد ساختمان می شود باید قبل از ورود به بنا مجهز بوسیله صاعقه شکن بوده مگر آن که از نظر فنی وجود آن ضروری باشد. این آئین نامه مشتمل بر 86 ماده و 6 تبصره باستثناد ماده 47 قانون کار تدوین و در سی و پنجمین جلسه شورای گالی حفاظت فنی مورخ 4 شنبه 1/6/1340 به تصویب نهائی رسیده و قابل اجرا است.

FavoriteLoadingاضافه کردن به لیست علاقه مندی ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

« »

Scroll to top